Jarig

Er is er één jarig hoera hoera dat kun je wel zien dat is Fresh!

Het is weer zo ver...

Soms gebeurt het zomaar opeens, het slaat echt nergens op en is stront irritant. Dan ben je zó enorm moe dat je geen pap meer kunt zeggen,werkelijk geen stap meer kunt verzetten, de hele wereld draait en je buik raar voelt van vermoeidheid. Dan ben je gelukkig dat je éindelijk in bed ligt en metéén diepe in slaap valt in de armen van je partner. En opeens na een niet zo lange tijd schiet je wakker van een geluid wat je op straat hoort of in de kamer, van een beweging, of een schok. Je bent klaarwakker en kan niet meer inslapen terwijl je enorm moe bent. Na een uur van draaien en irritatie sta je uiteindelijk op omdat het geen zin heeft nóg langer te draaien in bed omdat je niet kunt inslapen waardoor de gevoelens irritatie en frustratie alleen maar groter worden...

Uit de oude doos

Het is weer zover... Een tv fragment uit de oude doos.
Deze keer heb ik de begin tune van Maja de Bij. Maja de Bij heb ik altijd graag gekeken als kind, en mijn vroegste herinneringen aan de serie gaan terug naar toen ik 3 jaar was.

Bron: http://www.kindertv.net/index.php?option=com_content&task=view&id=2177&Itemid=358

Ja, het leeft nog!!!!!

Ja, ik leef nog!!! Eindelijk na bijna 2 maanden stilte rond mijn doen en laten in Berlijn eindelijk een bericht, een soort van update misschien???
Het laatste blog wat ik schreef was tijdens de 4 weken durende "Maßnahme" die ik verplicht volgde in het kader van mijn aanmelding als werkeloze bij het "Arbeitsamt". Liekie was back to school, en wat het me uiteindelijk opleverde??? Ten eerste veel erger over de lestijden, de inhoud van de lessen en de kinderachtige manier waarop het Arbeitsamt controleert of je wel aanwezig was of niet te laat bij de lessen kwam opdagen.
Ten tweede een zware verkoudheid in de laatste week van de maßnahme doordat de dagen voor mij achteraf gezien best wel zwaar en vermoeiend waren. Ondanks dat de lessen qua inhoud en zwaarte een lachertje waren kwam ik iedere dag uitgeput thuis, omdat ik toch 4 weken lang iedere dag vanaf 7 uur 's morgens onderweg was en rond 5 uur 's middags weer thuis kwam. Ik heb in Nederland vanaf 2001 natuurlijk ook niet voor niets maar 26 uur per week gewerkt in plaats van 40.. Bovendien is het best pittig om de hele dag op te letten en saaie stof je me op te nemen in een taal die niet de moedertaal is, best vermoeiend. Het is toch een beetje anders als tv kijken. Hehe..
Ten derde wéér een certificaat voor mijn diplomamap die ondertussen uitpuilt van alle certificaten die ik tijdens opleidingen en werk behaald heb.
Al met al is deze Maßnahme tijd- en geldverspilling geweest, had effektief kunnen zijn als iedere deelnemer een persoonlijke benadering had gekregen.
Ik kan nu nog steeds geen redelijke sollicitatiebrief schrijven die naar Duitse maatstaven is, maar... ik weet hoe ik perfect mijn cv bijelkaar kan liegen daar de Duitse werkgever absoluut geen gaten duldt.
Verder ben ik "druk" met een opdracht voor een website van een gebouwenreinigingsbedrijf, of tewel een schoonmaakedrijf. Het wil echter niet echt vlotten met de website, omdat ik nu wéér een opdracht heb met weinig tot geen materiaal wat ik kan gebruiken.
Verder ben ik nog steeds erg verdiept in Second Life. Fresh en ik krijgen er steeds meer plezier in omdat we steeds meer leren qua bouwen en kleding ontwerpen. Naast de T-shirts verkopen we nu ook leren motorvesten die door de heren motorrijder (type chopper) in Second Life open gedragen worden. We zijn er achter gekomen dat deze vesten nauwelijks te krijgen zijn, dus heb ik een paar weken lang geworsteld om een mooi model wat er ook realistisch uitziet te knutselen in Photoshop. Deze vesten worden met allerlei (veelal aggressieve) opdrukken op de rug door ons verkocht in een antal verschillende winkels die we bezitten.Ook het bouwen gaat lekker en er komen al verschillende opdrachten binnen voor kleine tot grote bouwsels..
Mijn eerste echte ervaring met het Arbeitsamt heb ik 2 weken terug gehad. Ik had een uitnodiging om op gesprek te komen i.v.m. mijn "Bewerbungsfähigkeit" oftewel: mijn kunnen op het gebied van werk en solliciteren. Voor de zekerheid had ik Fresh meegenomen omdat er echt de meest verschrikkelijke verhalen rondgaan over het Arbeitsamt. Achteraf gezien viel het 100% mee. De medewerker was erg vriendelijk, en in de eerste instantie was het belangrijk mijn zoekprofiel in te vullen. Mijn eindconclusie is als volgt: Als je precies zo "labert" (lult) wat ze horen willen zijn ze erg relaxed en best tolerant. Op mijn vraag hoeveel sollicitaties ik per maand moet versturen om de financiële ondersteuning te behouden, heeft de medewerker zijn schouders opgehaald. Hij zei letterlijk:" Als je na 8 maanden nog geen baan hebt gevonden, dan kan het zijn dat ik vraag naar het aantal sollicitaties en naar de brieven. Als je er dan maar 1 hebt, dan kan het zijn dat ik je dan een aantal vacatures aanbied. Ik kan begrijpen dat die vacatures je misschien niet aanstaan, maar schrijf minstens een brief naar die bedrijven, zodat je je in ieder geval daar gemeld hebt. Maar bij jou zal dat geen probleem zijn, want ik merk dat je erg gestimuleerd bent om te werken".
Wat een instelling!!! En het stomme is, als je een kleine bijbaan van maar 10 uur per week hebt, dan meldt het arbeitsamt zich helemaal niet meer, want je hebt werk!!!
En dan had ik afgelopen donderdag een mailtje van Hette in mijn postvak. Ze schreef dat ze de volgende dag in Berlijn haar vergunning voor Kazachstan moest afhalen, zodat we wat konden afspreken. De afspraak was bij de Brandenburger Tor om 12 uur. de Brandenburger Tor is ongeveer 20 minuten flink doortrappen bij mij vandaan, het weer was mooi, dus ging ik lekker op de fiets. Dat had ik geweten! Ik was net bij de Siegesseule toen mijn kettingkast letterlijk uitelkaar viel! Shit!!!! Het was nog 2 kilometer naar de Brandenburger Tor, en van daar naar huis zijn ongeveer 7 kilometer!!!! Maar achteraf zag het er erger uit dan het was en kon ik de kettingkast inelkaar schuiven en voorzichtig verder fietsen omdat het middenstuk in mijn rugzak was beland en de kettingkast daardoor ieder moment weer uitelkaar kon vallen.
Uiteindelijk zijn mijn fiets en ik toch nog heel bij de Brandenburger Tor aangekomen. Daar hebben Hette en ik een hele middag (!!) heel gezellig zitten kletsen bij de Starbucks. Was erg grappig, omdat het voor mijn gevoel heel goed klikte; we hebben elkaar niet een keer schaapachtig zitten aankijken niet wetende waarover te praten. Dat is natuurlijk altijd maar de vraag waneer je iemand de eerste keer ontmoet.
Hette, ik vond het erg gezellig, en zéker voor herhaling vatbaar!
Jammer dat ik afgelopen winter de afspraak met Anika had moeten afzeggen vanwege een noodgeval bij een klant van ons waarbij mijn hulp ook noodzakelijk was toen ze in Berlijn was...

Pfffff...

Zo, een kort blogje vanuit `school´ . Dit is de tweede week, en deze week hebben we informatica, wat meer iets van simpele computerles is. Het nivo van de les is dermate laag dat ik me echt doodverveel. Maandag en dinsdag was daar een hele simpele inleiding over het internet (goh, wat interessant) en het gebruiken van zoekmachines. Het was dat we de pc´s al gebruiken mochten, dus heb ik me al surfend door de dag geslagen. Daarnaast heb ik me even snel aangemeld in de `Stellenbörse` (vacaturemarkt) van de Grone-Schule, iets wat helaas verplicht is. Helaas, omdat het aanbod van vacatures niet echt denderend is.
 Verder kregen we nog een aantal opdrachten om vragen te beantwoorden met behulp van de zoekmachines. Één vraag was heel gemeen, die kon je alleen oplossen als je in het Engels ging zoeken. Nu doe ik dat eigenlijk al standaard wanneer ik bepaalde informatie zoek, dus had ik de vraag vrij snel opgelost en alle academici hadden hem niet opgelost. Ben ik toch niet zo blond als ik dacht, hehe. Verder heb ik me de hele dag bezig gehouden om mijn 2 buurvrouwen die nog nooit een pc hebben aangeraakt te helpen. De leraar was verheugd dat ik zijn werk deed. Gelukkig mochten we vroeg naar huis.
Gisteren was werkelijk verschrikkelijk. De dag duurde zo enorm lang en we hebben zo weinig gedaan. Met geluk hebben we misschien maar een uur les gehad. Het begon ermee dat de pc´s aanmeldproblemen hadden, wat een uur heft geduurd. Een uur lang konden we niets doen. Toen dat eindelijk was opgelost, hebben we iets van 3 uur lang alleen maar gesurfd in het internet en was het de bedoeling om in de Stellenbörse te werken. Maar ja, bij mij stonden daar nog steeds de 2 waardeloze vacatures die daar maandag ook al stonden, en het zoeksysteem is zo waardeloos dat je niet de vacatures eruit krijgt die je zoekt.
Om 12 uur begon uiteindelijk de les wat ging over Word. het nivo was weer denderend, er werd heel beknopt iets uitgelegd over het gebruiken van tab stops en het uitlijnen en opmaken van tekst met de knoppen die daar onder de menubalk zitten. Gewéldig! In totaal hebben we een uur les gehad en toen kregen we 2 zo simpele opdrachten dat die in 5 minuten klaar waren.
In het kort de dag samengevat, bestond de dag voornamelijk uit pauze (na iedere 90 minuten les hebben we 5 minuten pauze, alleen bij ons zijn dat al snel 20 tot 30 minuten), onzin surfen in internet en 1 uurtje les. Wat was ik verveeld zeg! Na een uur surfen heb je het wel gezien. Pas kort voor 4 uur mochten we naar huis...
En vandaag... de dag begon goed, de les begon direkt, thema is tabellen in Word. Met een beetje geluk wordt er nog Excel behandeld vandaag.
En ik geloof dat ik een nieuwe karriere ga beginnen: Ik ga mensen helpen om pc vaardigheden onder de knie te krijgen, ik doe 4 dagen lang niets anders dan mijn beide buurvrouwen helpen omdat de leraar te snel voor ze gaat en ze echt helemaal niets van pc´s weten. Thuis doe ik ook niets anders dan voornamelijk per msn mensen helpen met technische pc- en softwareproblemen...

Snel

Zo, snel een kort berichtje vóórdat ik naar "school" ga. Deze week was een makkelijke week. Maandag de hele dag school, dinsdag vrij vanwege 1 mei, woensdag en donderdag waren individuele profiling gesprekken geplanned waardoor ik in deze 2 dagen maar 1 uurtje aanwezig hoefde te zijn en vandaag weer een volle dag.
Maandag was een erg interessante dag; er werd uitgelegd hoe het Duitse sociale systeem (lees: a-sociale systeem) in elkaar zit.
In principe heeft iedereen zonder werk recht op sociale ondersteuning, het is alleen afhankelijk van de situatie wélke ondersteuning. Helaas is het zo dat bij het Jobcenter (een soort van CWI én gemeentelijke sociale dienst ineen) de meeste "Sachbearbeiter" hun werk enorm slecht doen. Ze geven belangrijke informatie niet door aan de "klant", ze vorderen gekopieerde documenten die ze sinds enige tijd niet meer mogen vorderen vanwege de wet op bescherming van persoonlijke gegevens, er worden aanvullingen waar je recht op zou kunnen hebben standaard geweigerd, of er worden aanvullingen zoals bijvoorbeeld het kindergeld (wat voor het kind bestemd is en niet voor de ouders) als inkomen gezien, zodat de uitkering onterecht gekort wordt. Zo kan ik nog wel een uur doorgaan. Het komt erop neer dat de medewerkers heel slecht de rechten van de "klanten" respecteren. Hierover werden we uitgebreid geïnformeerd en er werd ook uitgebreid geïnformeerd wat te doen als een medewerker bepaalde voorzieningen weigert of rare uitspraken doet.
Het komt er in het kort op neer dat als je bij het jobcenter komt alles moet noteren wat er wordt gezegd, rare uitspraken of weigeringen op schrift laten geven inclusief naam én stempel (ja, ze zijn hier gék op stempels) van de medewerker, en altijd bj je notities datum, tijdstip en naam van de medewerker vermelden...
Verder kan ik speciaal voor Anika vermelden dat het niveau bijzonder hoog was. We waren maandag met 15 man, daarvan zijn er 10 academicie die óf nog niet zo lang klaar zijn met de studie óf binnen niet al te lange tijd afstuderen.
Vandaag krijgen we nog 1 dag les over "Gründungs Exitenz" en volgende week komt geloof ik het solliciteren aan bod.
Als ik vandaag thuis kom is er hoog waarschijnlijk bezoek vanuit Nederland. Mijn zus komt vandaag samen met 2 collega's een "weekjendje Berlijn" doen. Éindelijk weer koffie uit Holland (de oude voorraad was al 2 maanden op), pindakaas, sambal en zelfs als ik geluk heb yokidrink!!!!!!

Dear Mr. President

Een open brief van Pink aan George W. Bush Jr. 

[youtube 6DEh0eSpNvY]

Back to school!

Jawel!!!! Vanaf 30 april gaat Liekie naar school! Vier weken lang, vijf dagen per week van 8:00u. tot 16:00u :s Shit, vanaf 8 uur 's morgens, 5 dagen per week!!!! Het is een verplichte soort reïntegratie cursus voor langdurig werkelozen die sociale ondersteuning aanvragen in de vorm van Hartz IV of Arbeitslosengeld II.
Ik heb onlangs ook Arbeitslosengeld II aangevraagd, omdat ik afgelopen januari het bericht heb gekregen van het UWV dat mijn gedeeltelijke WAO uitkering wordt ingetrokken n.a.v. mijn herbeoordeling in november en december 2006. In de eerste instantie was ik van plan om deze beslissing aan te vechten, maar bij nader inzien heb ik besloten dat niet te doen. Het grote voordeel daarvan is namelijk dat ik nu géén toestemming meer aan het UWV hoef te vragen wanneer ik een nieuwe baan heb gevonden. Het UWV controleert normaal gesproken wanneer je een (gedeeltelijke) WAO- of WIA uitkering ontvangt namelijk bij de nieuwe werkgever of het werk wel geschikt is (oftewel: maakt het werk de uitkeringsgerechtigde niet opnieuw ziek, of nóg zieker). Zeker hier in Duitsland waar de cultuur op de werkvloer erg verschilt van die van Nederland en hier in Berlijn waar voor iedere werknemer 10 anderen te krijgen zijn kun je dat niet gebruiken. Dan wordt je zo de deur uitgeknikkerd voordat je nog begonnen bent. Een werkgever zit niet te wachten op een "zieke" werknemer.
Als overgang vanuit de WAO zou ik recht hebben op een TRI uitkering, die ik heb aangevraagd direct nadat ik de officiële bevestiging van het UWV had ontvangen. Maar ja, het UWV is zo traag als dikke stront, we zijn nu bijna 3 maanden verder en nog heb ik niets gehoord over de TRI uitkering.
Daarom heb ik een Arbeitslosengeld II uitkering aangvraagd en mag (lees: MOET!) ik dit reïntegratie project van 4 weken volgen. Het deel over arbeidsrecht en soliciteren vind ik wel interessant, dat is hier heel anders dan in Nederland. Maar ja.... Computer kennis heb ik al (Word, Excel, Powerpoint, e-mail, internet), een balans opmaken van de situatie, wat ik wil en niet wil, wat ik kan en niet kan en dan kijken wat nodig is om mijn doel(en) te realiseren, dat heb ik in Holland allemaal al gedaan als reïntegratieprogramma, het communicatie model zal in Duitsland wel hetzelfde zijn als in Nederland, of het moet zo zijn dat als de Duitsers iets lachend zeggen ze eigenlijk enorm boos zijn ofzo...
Ach, het is vast en zeker leuk om te doen, ik doe er ook vast en zeker nieuwe contacten op, belangrijker is dat je aanwezig bent had die mevrouw van de Grone-Schule gezegd... dat zegt natuurlijk weer veel over het hoe en wat. Ik had liever een cursus Duitse gramatica, woordenschat en spelling gedaan en daarna een solicitatietraining, dat is volgens mij net zo effectief. Maar ja, wat dat betreft is Duitsland netzo als Nederland.

Second Life sectie

Na een paar dagen lang te hebben gezocht naar de mogelijkheden om Wordpress te veranderen in een soort van CMS en na een zwaar en lang gevecht met Wordpress heb ik eindelijk een nieuwe sectie voor Second Life toegevoegd aan de website.
Het is de bedoeling dat ik in deze nieuwe sectie ga probéren om o.a. Nederlands-talige handleidingen voor Second Life en de mogelijkheden binnen Second Life te plaatsen. Deze handleidingen zullen voornamelijk vrij bewerkte en uit het engels vrij vertaalde handleidingen en topics uit het officiële Second Life forum zijn.Ook zal ik mijn belevenissen in Second Life bloggen.
De nieuwe sectie is nog niet klaar, er zijn nog een flink aantal aandachstpunten en misschien dat ik uiteindelijk zelfs tóch besluit om het over te zetten naar Joomla!

Slaap zacht Bugs...

Afgelopen maandagochtend hebben we Bugs helaas moeten laten inslapen...
Zondagnacht vlak voodat we naar bed wilden gaan ontdekten we een open wond in zijn zij en we hadden het idee dat die veroorzaakt werd door het nieuwe antibioticum wat hij sinds een week kreeg.
Eten deed hij deze nacht niet, en toen we het licht uitdeden om te gaan slapen werd hij ineens enorm onrustig. Bugs wilde steeds gaan liggen, maar kon zijn draai niet vinden, dan sprong hij op, rende naar de andere kant van zijn kooi en probeerde daar te gaan liggen en sprong dan weer op. Het was duidelijk dat hij nu heel erg veel pijn had en het zag er werkelijk verschrikkelijk uit. Bugs moet de afgelopen 2 jaar vaker pijn hebben gehad vanwege de problemen met zijn gebit, maar dit heeft hij nooit laten merken tot deze nacht.
Na een half uur hielden we het niet meer uit, zijn opgestaan en hebben de kooi van Bugs weer op de grond gezet met de klap open. Ik heb een uur bij hem gezeten en geprobeerd hem heel voorzichtig een beetje over zijn neus te aaien en heel langzaam aan werd hij wat rustiger. Maar duidelijk aanwezig was Bugs niet meer.
Om half 9 's morgens zijn we met Bugs voor de allerlaatste keer naar de dierenarts gegaan die inderdaad bevestigde dat die open wond een reactie was op het antibioticum. Tot het laatste moment heeft Bugs nog gevochten, want het laatste stuk naar de dierenarts heeft hij alleen maar gesprongen in zijn mand. Ook tot de narcose zijn werk had gedaan heeft hij nog gevochten alhoewel hij heel snel in slaap was.
Het was zo raar om thuis te komen met dat mandje waar Bugs in lag, maar Bugs niet in zijn kooi te zetten. Bugs zou worden opgehaald door de moeder van Fresh die bugs in haar achtertuin zou begraven bij de andere dieren.
Gelukkig duurde het nog een tijdje voordat ze kwam zodat we genoeg tijd hadden om rustig afscheid te nemen van Bugs...

Week of horror

Zo hopelijk is nu éindelijk de rust weer enigszins teruggekeerd na een week én een weekend van horror.
Het begon afgelopen zondag een week terug. Ik ontdekte een enorme etterbult op de rechter kaak van Bugs. Deze kaak is zijn "slechte kant" omdat het bot poreus is doordat er een tand de kaak is ingegroeid. Door het proreuze bot kan de tand niet verwijderd worden omdat dan de hele kaak kapot gaat. Ik was meteen panisch omdat dit mogelijk zou kunnen betekenen dat Bugs eigenlijk geopereerd zou moeten worden, maar door het poreuze bot zou het geen zin hebben. Bovendien om eventueel hem weer door alle stress te laten gaan, narcose, etc. En hij is al zó oud (negen en een half), dat wilden we hem eigenlijk niet nóg eens aandoen. Het (chronische) niezen wordt ook steeds erger, iedere keer moeten we weer antibioticakuur halen bij de dierenarts wat maar voor korte tijd het niezen minder maakt. Bovendien worden de periodes tussen de bezoeken aan de dierenarts steeds kléiner. Na eens goed te kijken zag Bugs er ook weer slecht uit. Hij is altijd al mager geweest, nu was het nóg erger. Het is zó snel gegaan, in tijd van een paar dagen is die etterbult zichtbaar geworden en is hij zo afgevallen. Omdat hij altijd heeft gegeten is het nauwelijks te merken wanneer hij weer problemen met zijn gebit heeft.
Toen we de kooi van Bugs op de grond gezet hadden en de kap van de kooi genomen hadden, kwam Bugs meteen uit zijn kooi en was overactief aan het rondhuppelen en overal aan het kijken. Ook zo vreemd, normaal blijft hij eerst een uur ofzo wachten en komt dan uit zin kooi om eens een kijkje te nemen. Ook volgde hij me nu íedere keer wanneer ik opstond. Het was alsof hij toch iets wilde laten zien of wilde zeggen.
Dus maandag dan maar wéér naar de dierenarts met Bugs. Na heel lang wikken en wegen, observeren en praten met Fresh had ik uiteindelijk met veel pijn in mijn hart besloten om hem eventueel toch in te laten slapen, tenzij de dokter van mening was dat het nog zin heeft om hem te behandelen.
Wat duurde de maandag uiteindelijk lang! We konden pas eind van de middag naar de dierenarts omdat we helaas niet eerder het "kantoor" konden sluiten vanwege de drukte. Om 15:00u. had ik het niet meer en uiteindelijk zijn we om 15:30 richting dierenarts gegaan. Die wandeling naar de dierenarts was zó raar. Als ik er aan terug denk kan ik zo weer huilen.
Gelukkig waren we de eersten bij de dierenarts en konden meteen doorlopen.
De dierenarts was van mening dat Bugs nog een hele goede kans had, het was een kwestie van de etterbult openmaken én weer volpompen met medicijnen. Als over  4 weken de ontsteking nog niet weg is, dan zouden we uiteindelijk beter de beslissing kunnen nemen om Bugs te laten inslapen. Bugs heeft namelijk al die tijd gegeten, is altijd nog actief geweest en hoewel de periodes tussen de bezoeken aan de dierenarts korter worden, is 3 tot 4 maanden voor een konijn een enorme lange periode. Bugs is in mensenjaren omgerekend ruim 82 jaar.
Uit de etterbult kwam etter zo dik als kit!!!! Mét Bugs en een zak vol spuiten met antibiotica konden we helemaal gelukkig weer naar huis. Vrijdag moesten we nog een keer terug komen voor controle en om de kram uit Bugs wang te laten halen.
Onze week verliep vooral stressig vanwege veel werk, moeilijke klanten en klanten die maar niet willen betalen, maar met Bugs ging het gelukkig de hele week enorm goed :D
Donderdag avond kreeg onze hond Shanny ineens diarée. Niets alarmerend, soms heeft ze zomaar ineens een keer diarée en is de volgende dag alles weer in orde. Dat was nu ook het geval dachten we op vrijdag toen we de eerste ronde met Shanny liepen en ze moest poepen. Maar 10 minuten later spóót het eruit! "Geen paniek, we hebben nog medicijnen die we kunnen gebruiken en voor de zekerheid maar weer rijst met kip voeren " dachten we. Toen we thuiskwamen dronk Shanny wat water wat ze vervolgens meteen weer uitkotste. Tien minuten later moest ze wéér poepen en deze keer was het bruinig water met wat bloed er in. Ook dit was niet super alarmerend omdat het vaak gebeurt dat als een hond diarée heeft dat er bloed meekomt omdat de darmen heel gevoelig zijn en heel snel kleine wondjes krijgen door diarée. Omdat we met Bugs toch naar de dierenarts moesten namen we Shanny voor de zekerheid mee.
Nadat de dierenarts Bugs behandeld had was Shanny aan de beurt. Omdat ze de avond ervoor voor het laatst gedronken had, kreeg ze een infuus onder de huid om vocht toe te dienen, daarin ging ook meteen een middel om de diarée en het kotsen te stoppen en een dosis vitaminen. De vorige keer dat Shanny ziek was had dit ook direkt geholpen, dus zou dat nu ook zo zijn DACHTEN we.
We waren nog niet eens buiten of Shanny moest alwéér rood water poepen. En op straat ook nog een keer.
's avonds had Shanny zo een dorst dat we een half kopje water hadden gegeven. dat kwam er binnen 10 minuten weer uit van voren en van achteren. Toen begonnen we ons zorgen te maken, omdat het middel tegen kotsen en diarée zo te zien niet had aangeslagen. Meteen de dierenarts gebeld. Hij meende dat we nog tot morgen konden wachten en dan weer bij hem konden komen. Mocht het erger worden konden we weer bellen. Nog geen uur later moest Shanny wéér kotsen. Dit keer zag het kots eruit alsof er bloed in zat, dus metéén weer de dierenarts gebeld. Hij maakte zich nu ook zorgen en verwees ons door naar de nooddienst van de dierenkliniek omdat er een aantal bloedonderzoeken gemaakt moesten worden die hij zelf niet kon doen in zijn praktijk. Het kotsen van bloed kon er namelijk op duiden dat ze misschien gif had gegeten.
De dierenkliniek is helemaal aan de andere kant van de stad, dus metro of taxi waren geen optie. Gelukkig wilde de stiefvader van Fresh komen om ons te brengen. Uiteindelijk waren we om half 12 's avonds in de dierenkliniek. Het bleek dat Shanny totaal uitgedroogd was, we hadden ook echt niet langer moeten wachten. Daarom moest ze daar ook daar  blijven. Dit was best wel schrikken omdat Shanny een hond "met gebruiksaanwijzing" is; ze heeft angst voor vreemde mensen en begint meteen te blaffen en te grommen zodra een vreemde tegen haar begint te praten of probeert te aaien. Alle "nieuwe" mensen die bij ons komen moeten we ook altijd meteen zeggen dat ze de hond totaal moeten negeren en niets moeten proberen.
 Ze had een infuus direkt in de ader nodig om langzaam aan haar vochtgehalte weer op pijl te laten komen, omdat het lichaam niet in één keer zoveel vocht kan opnemen als ze nodig had. Op de röntgenopname die is gemaakt waren gelukkig geen schokkende dingen te zien, en ook de bloedwaarden waren in orde. Er was een klein verhoogd aantal witte bloedlichaampjes wat op een lichte onsteking duidt. Die arme Shanny was zó klaar met de wereld dat ze alles liet gebeuren en zich heel verbaasd door een vreemde aan de lijn liet meevoeren. Die laatste zielige en verwarde blik die ze naar ons wierp sneed door merg en been en zal ik ook niet meer vergeten. Het ergste voor ons was dat we niet eens konden bellen om te vragen hoe het met Shanny zou zijn de volgende dag, omdat er geen personeel is om ook nog eens telefoontjes te beantwoorden. Als er iets ernstigs zou zijn dan zou de dierenkliniek ons bellen. Maandag om half 9 zouden we de eersten zijn had de dokter gezegd.
Uiteindelijk waren we tussen 1 uur en half 2 's nachst weer thuis. Zonder Shanny... dat was vreemd, allebei dachten we dat we Shanny iedere keer hoorden. Naar bed gaan was vreemd, omdat die laatste ronde met de hond ontbrak.
De volgende ochtend was de schrik in de eerste instantie groot toen de dierenkliniek belde. Maar alles was in orde met Shanny, de dokter vertelde dat met Shanny alles goed ging, dat ze neit meer gekotst had en hij wilde zich nog verontschuldigen dat alles zo chaotisch verlopen was. Toen wij er namelijk waren waren zijn er plotseling nog 2 noodgevallen binnengekomen waar hij zich ook nog om moest kommeren.
Het was zo vréémd zonder Shanny; iedere keer als er aan de deur gebeld werd misten we haar geblaf die ons normaal gek maakt; toen we terug kwamen van boodschappen doen maakte Fresh de deur open en deed automatisch een stap opzij voor Shanny die normaal naar buiten stormt, en nu was ze daar niet. Iedere keer als de telefoon ging waren we bang dat het slecht nieuws over Shanny was...
Helaas konden we Shanny maandag nog niet ophalen. Ze had niet meer gekotst, maar haar ontlasting was nog niet helemaal in orde. Uiteindelijk konden we haar vandaag ophalen. Ze was totaal van de wereld toen ze naar ons toe gebracht werd, had niet echt door wat er gebeurde. Thuis heeft nog een tijdje geduurd voordat ze door had dat ze weer thuis was. Alles is nu in orde met Shanny, ze is alleen erg zwak en erg moe en heeft super honger. Helaas mag ze nog niet normaal eten; ze krijgt rijst met gekookte kipfilet en dan meerdere malen kleine porties. Vrijdag heeft ze nog één afspraak voor controle. Duur geintje trouwens zo'n dierenkliniek...

Doet ie 't of doet ie 't niet?

Ik heb altijd verkondigd dat onze kater Pugsley niet in staat is muizen en vogels te vangen. Toen hij nog in Holland met me woonde is hij dan ook nooit thuis gekomen met een vogel of een muis in zijn bek, iets waar ik altijd erg blij om was.
Ik heb hem vaak in de tuin geobserveerd hoe hij probéérde om een vogel te vangen, maar helaas, Pugsley was altijd véél te langzaam. De vogel was al gevlogen op het moment dat Pugsley aankwam.  Is ook niet vreemd, aangezien hij een echte dikke vette luie kater is. Hij is liever lui dan moe. Hij wil eigenlijk alleen naar buiten om zijn behoefte te doen, en als het de tijd van het jaar is om wijfjes te jagen, dat terwijl hij gecastreerd is.
Tot afgelopen nacht...
Fresh is toen met onze hond Shanny kort naar buiten gegaan omdat ze moest plassen. Vaak zit Pugsley om dat tijdstip in de buurt van de huisdeut te wachten tot we hem binnen laten. Zo ook deze keer. Maar deze keer was het een béétje anders. Normaal wacht pugsley tot Shanny "klaar" is en gaat iedereen gemeenschappelijk naar boven. Nu niet, nu is Pugsley in 1 keer naar boven "geschoten".
Ik zat boven aan mijn pc en hoorde Pugsley binnekomen maar schonk niet echt aandacht aan hem. Tot ik ineens hoorde hoe zijn klauwen in het vloerkleed sloegen. Ik keek op en zag hoe Pugsley voor de bank op de grond lag, maar zag verder niet vreemds, dus dacht ik dat ie aan het spelen was zoals hij wel vaker doet. Wel vond ik het vreemd dat hij niet eerst op het balkon wilde kijken, want dat is eigenlijk zijn vaste ritueel zodra hij binnenkomt. Toen hoorde ik Fresh vanuit de gang van het huis roepen dat ik naar Pugsley moest kijken want er was iets vreemds aan zijn bek. Dus ik knielde naast Pugsley en zag een muis in zijn bek die hij op dat moment liet vallen. De muis rende een stukje weg en Pugsley sloeg haar hard met een klauw en pakte de muis weer op. Snel paktye ik Pugsley beet en hield zijn kop vast in de hoop dat hij de muis liet vallen, wat hij na een paar seconden ook deed. Snel nam Fresh de muis aan haar staart en na gezien te hebben dat de muis (nog)  niet zwaar gewond was liep hij met de muis naar beneden om die op de straat vrij te laten.
Het komische was dat Pugsley niet heeft gezien dat Fresh de muis heeft weggenomen en heeft nog een minuut of 5 naar de muis gezocht. het was een grappig gezicht om te zien hoe Pugsley overal keek en rook, maar de muis niet kon vinden.
Vanaf nu zal ik niet meer zeggen dat Pugsley niet in staat is om muizen of vogels te vangen!

Pilletje erbij????

Afgelopen week hebben mijn ouders een pakketje gestuurd met daarin een bestelling die ik bij ze geplaatst heb. Het was een pakketje vol met pillen; pijnstillers dan wel te verstaan. Mijn  hele kleine voorraad van de huisapotheek die ik nog uit Nederland heb meegenomen was ondertussen op of over datum.  Aangezien medicijnen hier in Duitsland erg duur zijn en je die alleen bij de apotheek kunt krijgen heb ik als een "echte" Duitse zeer "geizig" (gierig) goedkope paracetamolletjes en ibuprofennetjes 200 mg. en 400 mg. besteld.
Mijn moeder is meteen naar de winkel gerend om te hamsteren en heeft vervolgens mijn vader met het pakketje naar het postkantoor 5 km. verderop gestuurd om het pakketje naar mij toe te sturen. In totaal heb ik 300 pillen gekregen, genoeg voor de eerst komende 5 jaar. Ik geloof dat ik maar een handeltje in pillen, poeders en zalfjes ga beginnen hier in Duitsland. Pilletje kopen??? iemand?? :rolleyes Het is trouwens een wonder dat een pakketje naar Berlijn met poststempel Amsterdam op het vliegveld van Frankfurt niet door de douane is geopend, want het was duidelijk te voelen dat er pillen in zaten :p
Gelukkig zijn de pillen op tijd aangekomen, want gisteren heb ik de hele dag in bed gelegen met zware hoofdpijn en een  nek die zo stijf was dat ik helemaal niets meer kon doen, alleen liggen. Vandaag ging het gelukkig al veel beter, ik ben alleen nog erg moe en mijn nek is nog een beetje stijf...

Reageren is weer mogelijk

Tijdelijk is het helaas niet mogelijk om te reageren op mijn blogs. Reageren op mijn blogs is weer mogelijk. Lieve zus, bedankt voor je e-mail, ik wist niet dat de mogelijkheid tot reageren niet meer werkt. Ik heb een blogsoftware update gemaakt 2 weken terug en op de één of andere manier is was daardoor de reactiemogelijkheid uitgeschakeld.

Cerell en Bugs

Zo, de website van Cerell is zover af dat die online staat. Pffff... Wat een moeilijke klant is dat zeg.. Hij wil dingen die óf er verschrikkelijk uitzien, óf onmogelijk zijn, óf er is iets afgesproken, en dan belt ie op of e-mailt dat het toch weer veranderd moet worden, of dat ie iets totaal anders wil als afgesproken. En dan moet je een compromis zien te maken. Helaas wilde hij persé een intro met Flash en ook nog eens achtergrondmuziek op zijn website. twee dingen die ik háát en ook niet professioneel zijn. Maar oké, de klant is koning, hij heef het zo gekregen, hij betaalt tenslotte. Alleen de cover van zijn cd moet nog gemaakt worden, dat zal Fresh komend weekend samen met Cerell doen. De oude website van Cerell (die ik NIET gemaakt heb) staat hier.

Verder maak ik me weer zorgen om Bugs. Het lijkt erop alsof hij minder eet en drinkt. Omdat hij vanwege zijn hoge leeftijd (hij is bijna 9 1/2 jaar) problemen met zijn gebit heeft voer ik hem bij met babyvoeding. Normaal eet hij het in 1 keer op omdat ie daar gek op is. Twee dagen geleden heeft ie zijn babyvoeding helemaal niet aangeraakt, en maar weinig hard voer gegeten. Gisteren heb ik hem voor de zekerheid een andere smaak babyvoeding gegeven, en dat heeft ie niet in 1 keer opgegeten. Pas vanavond was alles op. Ik kijk het nog 1 of 2 dagen aan met eten om te zien of ik me vergist heb en anders maar weer richting dierenarts met hem...

Party on!

Afgelopen weekend was een feestweekend. Iedere avond hadden we een feest, daarom hebben we vrijdagmiddag om 5 uur meteen alle boodschappen voor het hele weekend gedaan zodat we zaterdag overdag lekker rustig aan konden doen.
Vrijdagavond was het eerste feest in een rij van drie feesten in onze stad Altstadt Kasada in Second Life.
Rond 23:00 u. hadden alle bewoners en andere feestgangers zich verzameld bij de kerk, het centrale punt  van Altstadt Kasada, waar het feest plaats vond. Een dj was niet nodig, want op de radio werden goede 80-er jaren rocksongs gespeeld. Iedereen was aan het dansen en gezellig aan het praten. Ineens kreeg Fresh het idee om met zijn allen in een kring te gaan dansen en dan om de beurt iemand in het midden van de kring te laten dansen en grappen en grollen uit te halen. Naarmater het later werd, werden de gesprekken en de opmerkingen steeds grappiger, iedereen vermaakte zich geweldig. Langzaam aan ging rond een uur of 1 's nachts de ene na de andere weg, en bleven we met een select groepje over. In Plaats van in een cirkel besloten we nu in een rechte lijn te gaan dansen omdat iedereen precies dezelfde dans animatie gebruikte. het zag er erg grappig uit, alsof we echte linedancers waren. We hebben vrijdag gedanst en gechat tot in de late uurtjes en weer leuke contacten opgedaan.

Linedancing in second Life

Ik met Exe

Zaterdag- en zondagavond was er wéér feest in Altstadt Kasada. Wéér hebben we gedanst, gekletst, lol gemaakt en veel gekkigheid met elkaar uitgehaald. Op beide avonden had Fresh een cirkelvormige dansvloer neergelegd en daarop een danskooi geplaatst. Ja en dan moet Liekie natuurlijk meteen in de kooi en gekkigheid uithalen met haar outfit en requisieten :p

Ik in de danskooi

Bij ieder feest waren er weer neiuwe bezoekers van Altstadt Kasada, maar ook zijn vele teruggekomen nadat ze een eerdere avond veel lol bij ons gehad hadden. 
In plaats van die stomme Biergarten die in Duitsland steeds wordt getoond op tv wanneer Second Life aan de orde is, zouden ze eens Altstadt Kasada kunnen laten zien. Onze stad bestaat uit typische Duitse "Fachwerkhäuser", echt de moeite waard om te laten zien.

Druk druk druk!

Zo eindelijk weer eens een berichtje vanuit Berlijn. Het is alweer een week of 2 terug dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Ook ben ik weinig op de andere blogs die ik lees geweest deze afgelopen periode. Dat komt omdat ik weer met een paar nieuwe "projekten" bezig ben. Ja, je moet jezelf toch bezig houden als je (nog) niet (echt) werkt ;-)
Als ik Fresh niet help met zijn werk ben ik bezig met het maken van een nieuwe website voor onze buurman (en goede vriend van Fresh) Cerell (1e project). Cerell is een jazz zanger en de website die hij nu heeft is verschrikkelijk. Die is ooit eens door iemand snel in elkaar geflanst en die doet werkelijk pijn aan je ogen. De achtergrond is zwart en de letters zijn wit. Leuk als je een schermresolutie hebt van 1280 x 1024 pixels hebt en dan ook eigenlijk nog eens brildragend bent zoals ik. Ook met bril is die pagina een nachtmerrie. Maar ok, genoeg daarover; het komt er dus op neer dat ik dus van hem  de opdracht heb gekregen om  een nieuwe website te maken (betaald uiteraard). En omdat hij nogal excentriek en zéér veeleisend (lees: moeilijk) is, is dat best moeilijk. Zeker omdat hij maar 2 foto's heef gegeven waarvan er maar 1 bruikbaar is :s Maar we zijn nu zo ver dat we een overeenkomst over de layout hebben bereikt. Hij krijgt de website precies zoals hij die hebben wil en ik heb mijn zin dat dat verschrikkelijke zwart weg is :-) Bij de website hoort ook nog een cd hoes (voor- en achterkant). De website is bijna klaar, dan rest alleen de cd hoes nog.

Het 2e project is de online game Second Life, ook wel afgekort tot SL. De naam Second Life zegt het eigenlijk al, in de game leef je een 2e leven. In dit 2e leven kun je daar je eigen visuele karakter (avater) creëren en je kunt deze er zo uit kunt laten zien als je zelf wilt. Ook kun je alles doen en laten wat je in je 1e leven, ook wel "real life" genoemd niet kunt. De meeste mensen beschouwen Second Life echter meer als een veredeld chatprogramma. Je kunt daar namelijk met je avater met anderen chatten en samen activiteiten kunt ondernemen.
Maar er is véél meer mogelijk in Second Life. In de game is het onder andere mogelijk om voorwerpen te creëren en huizen te bouwen, events te bezoeken, te gaan winkelen en grond te kopen. Om bijvoorbeeld te winkelen en grond te kopen heb je natuurlijk geld nodig. Het virtuele geld wat in Second Life omgaat is de Linden Dollar. Deze kunt je kopen voor "echt"geld met behulp van bijvoorbeeld je creditcard. Maar je kunt ook geld  verdienen door bijvoorbeeld een baan te nemen bij een van de vele bedrijven die in Second Life gevestigd zijn, of door bijvoorbeeld zelf een bedrijfje te beginnen.
Fresh en ik houden ons sinds een week of 4 bezig met Second Life. We hebben eerst "rondgekeken" wat er allemaal gaande is. Er zijn zoveel verschillende werelden, locaties, dorpen, steden, etc, je leert zoveel nieuwe (idiote) mensen kennen, er is zoveel mogelijk. Ook  hebben we eerst geprobeerd geld te verdienen, omdat we geen geld willen betalen voor Linden Dollars die we dan vervolgens uitgeven om eerst onze avater te "pimpen" met kleding, schoenen, een andere "skin" (huid) zodat die er niet meer uitzien als de standaard avater die je bij je aanmelding kunt uitkiezen. Dat kost je namelijk al snel zo'n 10 Euro.
Na een maand te hebben rondgekeken en veel informatie op het internet gezocht te hebben hebben Fresh en ik in het duitse dorp Altsstadt Kasada winkelruimte gehuurd om waar we onze zelfgemaakte T-shirts te verkopen. De winkel heet FreshBox - Fun Shirts -. We verkopen onze zelf ontworpen T-shirts voor 5 tot 20 Linden Dollar per stuk.

Ik voor onze winkel in Altstadt

Fokke en Sukke 5 februari

Big Brother

Vanaf vandaag zit ik er weer mee opgescheept, avond aan avond, maanden lang. Iedere avond gezeik en gezeur, ruzie, intriges, jaloezie, ordinaire scheldpartijen, verschrikkelijke karakters en meer. Vanaf vanavond gaat de verschrikkelijkste "real life" soap uit de tv geschiedenis weer van start: Big Brother. Vandaag start seizoen 7 in Duitsland.
Als ik alleen al de foto's kijk van de nieuwe bewoners van seizoen 7 krijg ik al krullen. Ieeeeeeeeeh!!! Wat een verschrikkelijke uitstraling hebben deze personen!!! Bah!!!!! Volgens mij is deze verschrikkelijke serie alleen in Duitsland nog een enorm populair. Maar ja, de zogenaamd conservatieve Duitsers zijn eigenlijk gek op sensationele, ordinaire entertainment. Zo gek dat Big Brother seizoen 6 een super spektakel zou moeten worden.
Vorig jaar ging het namelijk om een heel dorp vol werkelozen. Het plan was dat de serie oneindig lang zou lopen, dat de bewoners zouden moeten kunnen trouwen, kinderen krijgen en zelfs tot hun dood in het dorp zouden verblijven, tenminste als ze niet voortijdig weggestemd zouden worden. Maar ja, deze grote plannen van Endemol zijn een béétje anders geëindigd; uiteindelijk is toch besloten om het programma voortijdig te stoppen door lage kijkcijfers en omdat er te weinig in het dorp gebeurde. Uiteindelijk heeft het dorp maar knap een jaar geduurd en heeft tegen alle verwachtingen in de "grote klootzak" die nog niet zo lang in het dorp was de jackpot van 250.000 Euro mee naar huis genomen.

Aan de kook

Ik heb zo genoeg van onze stroomvretend superoude onpraktische mini elektrisch fornuis met een oven die het nauwelijks doet omdat die alleen bovenwarmte heeft en dus eigenlijk alleen geschikt is voor het bakken van afbakbroodjes, dat ik vandaag in een opwelling een nieuw fornuis besteld heb bij Quelle.
Ons huidige fornuis is een "kadootje" van onze huisbaas. Oké, kadootje is erg overdreven, in Berlijn is het namelijk een goed gebruik dat in iedere huurwoning standaard een fornuis staat en een spoelmeubel. Maar ja, dit ding wat wij hebben is zó oud, en vreet zoveel energie dat het een onding is. En aangezien onze huisbaas een arrogante eikel is (zie mijn blog Vuile was) kunnen we er donder op zeggen dat hij ons een nieuw fornuis geeft...
Ik wilde eerst kijken voor een 2e hands fornuis, maar het aanbod was niet echt denderend. Alleen maar goedkope dingen die dus gigantisch veel energie vreten. Aangezien stroom hier in Duitsland erg duur is (3 keer zo duur als in Nederland, dus wat klagen die Nederlanders nou??) is het dus belangrijk dat het apparaat een A-label heeft. Bovendien is mijn eis dat er ook een goede oven bij zit omdat ik graag bak en ook graag gerechten met de oven bereid.
Na een paar uur surfen had ik een heel gaaf blauw fornhuis met een super oven gezien bij Quelle (ik ben gek op kleurtjes, alleen niet om te dragen :p). Helaas was alleen het smalle model (50 cm.) verkrijgbaar in blauw, dus die ging helaas niet door :( Al heel snel kwam ik uit bij een stuk duurder fornuis met dezelfde eigenschappen als het blauwe fornuis, alleen de keramische platen hebben een paar meer mogelijkheden. Mooi is dat dat het fornuis 200 Euro is afgeprijsd en daardoor in dezelfde prijsklasse ligt als het blauwe fornuis. Dus ik heb meteen besteld...
Wanneer het fornuis geleverd wordt weet ik nog niet, maar ik ga er vanuit dat het binnen 2 weken is. Kan ik éindelijk koken zonder me te ergeren, kan ik éindelijk thuis appeltaart bakken in plaats van bij mijn zwager Sillepille.