Vanavond om half 10 ben ik precies 2 jaar in Berlijn.
We hadden eigenlijk geplanned om dit te vieren met bioscoop en een etentje, maar ik was zo stom om in Second Life in de community waar Fresh en ik lid van zijn een halloweenfeestweek te organiseren die vanavond van start gaat. Ik kan het natuurlijk niet maken om dan de eerste avond niet aanwezig te zijn. Dus dan maar in Second Life vieren...
woensdag 24 oktober 2007
zaterdag 20 oktober 2007
Hello world!
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!
woensdag 17 oktober 2007
Nederlands vakwerk in Duitsland
Een maand of twee geleden liepen we 's nachts de laatse ronde met de hond, toen we langs de etalage van de fietsenmaker bij ons op de hoek voorbij kwamen, met daarin een fiets die op de welbekende "opoefiets" leek. Toen ik voor de etalage stond, bleek het warempel een echte opoefiets te zijn, een echte van Gazelle. Wow, een échte Hollandse fiets in een etalage in Berlijn :D. De prijs van de fiets was in mijn ogen óók niet verkeerd: 500 Euro..Mijn hartje begon meteen sneller te slaan toen ik aan mijn oude aftandse Batavus fiets dacht die nu buiten onder ons balkon staat weg te roesten en nauwelijks nog goed fietst en vast heel veel kost als ik die laat repareren.
De volgende dag heb ik metéén op de website van Gazelle deze fiets opgezocht en de adviesprijs is 649 Euro, dus 500 Euro is een super prijs! Ik moest en zou deze fiets hebben! Toch heb ik de fiets niet gekocht, ik wilde niet aan mijn gevoelens toegeven en een impulsaankoop doen.
Maar iedere keer als we aan deze etalage voorbij kwamen moest ik weer kijken. Staat ie er nog??? Ja!!!! Hij staat er nog!!!! Iedere keer moest ik denken aan deze dag dat ik met Hette had afgesproken bij de Brandenburger Tor toen zij een dagje in Berlijn was. Ik was met mijn fiets heengegaan omdat het zo mooi weer was. En dat had ik geweten.. Op de heenweg is precies op de helft van het "parcours" mijn kettingkast uitelkaar gevallen, maar gelukkig kon ik nog fietsen. Op de terugweg had ik tegenwind, en doordat mijn versnellingen niet goed werken moest ik nog eens extra zwaar trappen. De berg in Tiergarten richting Zoo kwam ik nauwelijks op, ook niet lopend, zó moe was ik. Thuisgekomen moest ik eerst een uur op de bank zitten en voor me uit staren, ik kon geen pap meer zeggen...
Dus uiteindelijk was het tóch zover, IK HEB EEN NIEUWE FIETS GEKOCHT!!!!! Ik heb een "Holland Rad" gekocht, zoals de meneer van de fietsenmaker de opoefiets noemde. De hele winkel stond trouwens vol met "Holland Räder", "want dat zijn de beste fietsen" zei de fietsenmeneer. Dus ook mijn aftandse Batavus kan ik daar eventueel tóch nog repareren laten zodat mijn zus óók op een goede fiets kan fietsen wanneer ze ons nog eens komt bezoeken.
Dus Hette: Als je je "Holland Rad" wilt laten repareren; hijs dat ding in de trein en kom naar Berlijn ;-)
vrijdag 12 oktober 2007
Kleine update
Zo, we zijn alweer een tijdje terug in Berlijn, en sinds we terug zijn was het metéén ook weer razend druk. Wanneer je in een klein familiebedrijf werkt heb je altijd werk, en tijdens onze afwezigheid heeft zich een heleboel werk opgestapeld, dus we konden metéén weer akkeren.
Ook heb ik de laatste onderhandelingen voor mijn mega "minijob" gehad, zodat ik daadwerkelijk op 1 oktober kon beginnen. Het komt erop neer dat ik eerst 5 uur per week werk en dat op basis van 165 euro. Het is weinig, ik weet het, maar eerst genoeg om geen gestress van het "arbeitsamt" te hebben, zodat ik evengoed hier thuis verder helpen kan met de firma. Na de winter worden mijn contracturen waarschijnlijk uitgebreid omdat er dan véél meer te doen is.
Ik kan nu practisch vanuit mijn luie stoel werken; de vakantiewoningen zijn hier in het huis waar ik woon, en de "kantoorwerkzaamheden" kan ik via het internet uitvoeren. Deze werkzaamheden bestaan voornamelijk uit het "veroveren van de Nederlandse markt". Oftewel: het zoeken naar online catalogussen om daar de apaprtementen aan te melden, websites benaderen voor een uitwisseling van links, adverteren en ik heb een heus weblog gemaakt over Berlijn. Degenen onder jullie die interesse hebbn in het adres kunnen me graag een mailtje sturen voor het adres, ik publiceer het hier niet omdat ik graag mijn "werk" en privé gescheiden wil houden. Het eerste wat mijn nieuwe werkgever heeft gedaan is namelijk mijn naam "googelen", heel logisch natuurlijk, ik ben zelf ook zo, maar ik ben er toch ook wel van geschrokken. Er is veel te vinden van mij wanneer je op Liekie zoekt in Google.
Vandaag heb ik samen met mijn werkgever, de beste man, voor de eerste keer een gast ontvangen die een éénkamer appartement bij ons geboekt heeft. De gast is een Franse vrouw die in Theheran (Iran) woont en werkt en haar dochter en kleindochter die hier in Berlijn leven komt bezoeken. Deze vrouw was zoals de Duitsers zegger "er erg goed op" , alhoewel ze al meer dan een etmaal onderweg was. Ze had heel veel te vertellen over de situatie zoals die nu in Iraan is, die is verschrikkelijk gespannen. We hadden moeite om weg te komen bij deze vrouw, omdat haar verhalen erg interessant zijn.
De volgende aankomst zal als het goed is aanstaande zondag zijn en die ga ik zelfstandig doen.
Ook heb ik de laatste onderhandelingen voor mijn mega "minijob" gehad, zodat ik daadwerkelijk op 1 oktober kon beginnen. Het komt erop neer dat ik eerst 5 uur per week werk en dat op basis van 165 euro. Het is weinig, ik weet het, maar eerst genoeg om geen gestress van het "arbeitsamt" te hebben, zodat ik evengoed hier thuis verder helpen kan met de firma. Na de winter worden mijn contracturen waarschijnlijk uitgebreid omdat er dan véél meer te doen is.
Ik kan nu practisch vanuit mijn luie stoel werken; de vakantiewoningen zijn hier in het huis waar ik woon, en de "kantoorwerkzaamheden" kan ik via het internet uitvoeren. Deze werkzaamheden bestaan voornamelijk uit het "veroveren van de Nederlandse markt". Oftewel: het zoeken naar online catalogussen om daar de apaprtementen aan te melden, websites benaderen voor een uitwisseling van links, adverteren en ik heb een heus weblog gemaakt over Berlijn. Degenen onder jullie die interesse hebbn in het adres kunnen me graag een mailtje sturen voor het adres, ik publiceer het hier niet omdat ik graag mijn "werk" en privé gescheiden wil houden. Het eerste wat mijn nieuwe werkgever heeft gedaan is namelijk mijn naam "googelen", heel logisch natuurlijk, ik ben zelf ook zo, maar ik ben er toch ook wel van geschrokken. Er is veel te vinden van mij wanneer je op Liekie zoekt in Google.
Vandaag heb ik samen met mijn werkgever, de beste man, voor de eerste keer een gast ontvangen die een éénkamer appartement bij ons geboekt heeft. De gast is een Franse vrouw die in Theheran (Iran) woont en werkt en haar dochter en kleindochter die hier in Berlijn leven komt bezoeken. Deze vrouw was zoals de Duitsers zegger "er erg goed op" , alhoewel ze al meer dan een etmaal onderweg was. Ze had heel veel te vertellen over de situatie zoals die nu in Iraan is, die is verschrikkelijk gespannen. We hadden moeite om weg te komen bij deze vrouw, omdat haar verhalen erg interessant zijn.
De volgende aankomst zal als het goed is aanstaande zondag zijn en die ga ik zelfstandig doen.
donderdag 20 september 2007
Nederland
Inmiddels zijn we al weer 3 dagen in Nederland bij mijn ouders. Drie 3 dagen van heerlijk niets doen, je lekker in de watten laten leggen, echt Hollands eten (aardappels met groenten, jus en een stukje vlees, eindelijk lekkere aardappels), en vooral RUST om je heen. Heerlijk eindelijk eens niet al die geluiden van buitenaf die je in de stad altijd hoort; de geluiden van de (toeterende @&/!?(§!!!!) auto's, vrachtwagens, het kabaal van vuilniswagens die iedere 3 dagen zeer luid de vuilcontainers in de straat komen legen, van schreeuwede mensen, de telefoon die continu gaat, heerlijk 3 dagen rust :D
Maar begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk in Berlijn, de buurt waar we wonen is heeeeel erg mooi en groen.
Hieronder een aantal foto's die we de afgelopen dagen geschoten hebben.
In de trein onderweg naar Nederland
Typisch Hollands weer
Aan de IJsselmeerdijk bij Oosterdijk
In de speeltuin in Andijk
De jachthaven van Andijk
Na het eten aan de koffie met sinaasappellikeur
Maar begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk in Berlijn, de buurt waar we wonen is heeeeel erg mooi en groen.
Hieronder een aantal foto's die we de afgelopen dagen geschoten hebben.
In de trein onderweg naar Nederland
Typisch Hollands weer
Aan de IJsselmeerdijk bij Oosterdijk
In de speeltuin in Andijk
De jachthaven van Andijk
Na het eten aan de koffie met sinaasappellikeur
maandag 17 september 2007
(Bijna) Klaar voor vertrek
Zo, Alles is ingekocht, alle was is gewassen, het huis (hahaha 1 kamer met mini keuken en badkamer) is schoon, op een aantal kleine dingen na zijn we klaar voor vertrek naar Nederland.
Voor kantoor worden de laatste offertes nu geschreven, de laatste opdrachten voor de Chef geprint en vanmiddag komt de oppas voor onze dieren de sleutel afhalen. Vanaf morgen zal Raizer de hele week Pugsley en Shanny verzorgen en ook geterroriseerd worden door Pugsley die noodgedwongen niet naar buiten kan. Hij kent Raizer niet goed genoeg, we zijn bang dat Pugsley niet komt wanneer Raizer hem 's avonds naar binnen wil halen.
Als we geluk hebben kunnen we bij mijn ouders weer via een onafgeschermd WLAN netwerk van 1 van de buren (geen idee wie het zijn) internetten. Het notebook nemen we weer mee, misschien dat er nog een logje komt de komende week...
Voor kantoor worden de laatste offertes nu geschreven, de laatste opdrachten voor de Chef geprint en vanmiddag komt de oppas voor onze dieren de sleutel afhalen. Vanaf morgen zal Raizer de hele week Pugsley en Shanny verzorgen en ook geterroriseerd worden door Pugsley die noodgedwongen niet naar buiten kan. Hij kent Raizer niet goed genoeg, we zijn bang dat Pugsley niet komt wanneer Raizer hem 's avonds naar binnen wil halen.
Als we geluk hebben kunnen we bij mijn ouders weer via een onafgeschermd WLAN netwerk van 1 van de buren (geen idee wie het zijn) internetten. Het notebook nemen we weer mee, misschien dat er nog een logje komt de komende week...
dinsdag 4 september 2007
Test
Vandaag heb ik van Mieke een leuke link gekregen van Villa Achterwerk. Hier kun je testen hie gek je bent: http://villa-achterwerk.vpro.nl/villa-achterwerk/villaspelletjes/gekkentest/index.shtml?2936067+7539385+7596520
Ik had 19 keer ja, en ben gek. Hoe gek ben jij?
Ik had 19 keer ja, en ben gek. Hoe gek ben jij?
Werken en tickets
Als het goed is heb ik bij toeval een baan(tje) gevonden.
Afgelopen week belde namelijk de man die hier in ons huis een aantal appartementen aan touristen verhuurt met de vraag of één van ons misschien de gasten kan ontvangen, ze de sleutel van het apartement overhandigen kan en een beetje wegwijs in de buurt kan maken. Degene die dat namelijk normaal altijd doet stopt er eind september mee. Uiteindelijk zijn we overeen gekomen dat ik die taak op me zou kunnen nemen en hadden we voor vandaag om half 12 een afspraak gemaakt om elkaar te leren kennen.
Na een wereldreis richting het stadsdeel Steglitz-Zehlendorf, wat aan de rand van berlijn is, was ik om half 12 vanmorgen tóch nog op tijd voor de afspraak. De ontvangst was compleet met vrouw en paar ,aanden oude baby in de eigen woning die momenteel ook nog dienst doet als kantoor. Na de "normale beleefdheden" kwamen we tot de orde van de dag. Nadat Thomas en zijn vrouw gehoord hadden dat ik nederland als hoofdkassierre gewerkt heb, werden ze ineens nóg enthousiaster. De openening van een kantoor in het stadsdeel Mitte staat namelijk op stapel, en ze zouden mij ook graag op het kantoor zien werken, waar ik onder andere de boekingen kan aannemen en inplannen. De appartementen bij ons in huis zijn namelijk niet de enige apartementen die ze verhuren, ook in Mitte verhuren ze een aantal appartementen. Verder zouden ze graag willen dat ik me ga inspannen om voet aan de bodem in Nederland te krijgen. Momenteel hebben ze nauwelijks Nederlandse gasten, omdat de beste man geen Nederlands begrijpt en zich in Nederland nergens heeft aangemeld. erg zonde, want Berlijn is nog steeds érg hot in Nederland.
Om een lang verhaal kort te maken, ik kan dus aan de slag bij de beste man, in de eerste instantie op 165 euro basis in een mini job. Het wordt namelijk winter, dan is er niet zo heel erg veel te doen en later zal dat worden uitgebreid. In ieder geval is het voor mij voorlopig genoeg om van de stress van het Arbeitsamt af te zijn.
Ik heb in augustus namelijk al een leuke brief ontvangen met het verzoek te solliciteren bij een verhuisbedrijf waar een vacature open was op kantoor. Ik heb gesolliciteerd naar de vacature, maar nog nooit heb ik zo een slechte sollicitatiebrief geschreven, ik heb gelukkig ook niets meer van het bedrijf gehoord. Toen ik op de website van het Bundesagentur für Arbeit de advertentie had opgezocht, was die nietszeggend. Er stond in dat het bedrijf zelf in Spandeau zit, maar dat de standplaats van het werk in verschillende delen van de stad kan zijn. Bovendien er stonden geen details zoals bijvoorbleed aantal uren aangegeven. De contactpersoon was een man van een wervings- en selectieburo en de website van dat buro was weinig zeggend.
Er zijn hier in Berlijn héél veel van dat soort buro's, omdat het bemiddelen van werkelozen een gat in de markt is in een stad met een hoge werkeloosheidsgraad. Langdurige werkelozen krijgen van het Arbeitsamt bemiddelingscheques die al snel een waarde hebben van 1500 tot 2000 Euro. Met deze cheques kunnen ze zich bij zo een buro laten bemiddelen voor werk. Dit soort methodes zijn echter op termijn niet succesvol. Degene die er uiteindelijk beter van worden zijn de drijvende krachten achter dit soort buro's.
Het klikte enorm goed met de beste man en zijn vrouw,en eind van de week stuurt hij me een verklaring op die ik kan afgeven bij het Arbeitsamt. In deze verklaring geeft hij aan dat ik bij hem in dienst zal treden in de vorm van een mini job en een verdere voorstelling van mijn toekomst in zijn bedrijf.
Verder hebben we vandaag éindelijk treintickets naar Nederland besteld.
Afgelopen week belde namelijk de man die hier in ons huis een aantal appartementen aan touristen verhuurt met de vraag of één van ons misschien de gasten kan ontvangen, ze de sleutel van het apartement overhandigen kan en een beetje wegwijs in de buurt kan maken. Degene die dat namelijk normaal altijd doet stopt er eind september mee. Uiteindelijk zijn we overeen gekomen dat ik die taak op me zou kunnen nemen en hadden we voor vandaag om half 12 een afspraak gemaakt om elkaar te leren kennen.
Na een wereldreis richting het stadsdeel Steglitz-Zehlendorf, wat aan de rand van berlijn is, was ik om half 12 vanmorgen tóch nog op tijd voor de afspraak. De ontvangst was compleet met vrouw en paar ,aanden oude baby in de eigen woning die momenteel ook nog dienst doet als kantoor. Na de "normale beleefdheden" kwamen we tot de orde van de dag. Nadat Thomas en zijn vrouw gehoord hadden dat ik nederland als hoofdkassierre gewerkt heb, werden ze ineens nóg enthousiaster. De openening van een kantoor in het stadsdeel Mitte staat namelijk op stapel, en ze zouden mij ook graag op het kantoor zien werken, waar ik onder andere de boekingen kan aannemen en inplannen. De appartementen bij ons in huis zijn namelijk niet de enige apartementen die ze verhuren, ook in Mitte verhuren ze een aantal appartementen. Verder zouden ze graag willen dat ik me ga inspannen om voet aan de bodem in Nederland te krijgen. Momenteel hebben ze nauwelijks Nederlandse gasten, omdat de beste man geen Nederlands begrijpt en zich in Nederland nergens heeft aangemeld. erg zonde, want Berlijn is nog steeds érg hot in Nederland.
Om een lang verhaal kort te maken, ik kan dus aan de slag bij de beste man, in de eerste instantie op 165 euro basis in een mini job. Het wordt namelijk winter, dan is er niet zo heel erg veel te doen en later zal dat worden uitgebreid. In ieder geval is het voor mij voorlopig genoeg om van de stress van het Arbeitsamt af te zijn.
Ik heb in augustus namelijk al een leuke brief ontvangen met het verzoek te solliciteren bij een verhuisbedrijf waar een vacature open was op kantoor. Ik heb gesolliciteerd naar de vacature, maar nog nooit heb ik zo een slechte sollicitatiebrief geschreven, ik heb gelukkig ook niets meer van het bedrijf gehoord. Toen ik op de website van het Bundesagentur für Arbeit de advertentie had opgezocht, was die nietszeggend. Er stond in dat het bedrijf zelf in Spandeau zit, maar dat de standplaats van het werk in verschillende delen van de stad kan zijn. Bovendien er stonden geen details zoals bijvoorbleed aantal uren aangegeven. De contactpersoon was een man van een wervings- en selectieburo en de website van dat buro was weinig zeggend.
Er zijn hier in Berlijn héél veel van dat soort buro's, omdat het bemiddelen van werkelozen een gat in de markt is in een stad met een hoge werkeloosheidsgraad. Langdurige werkelozen krijgen van het Arbeitsamt bemiddelingscheques die al snel een waarde hebben van 1500 tot 2000 Euro. Met deze cheques kunnen ze zich bij zo een buro laten bemiddelen voor werk. Dit soort methodes zijn echter op termijn niet succesvol. Degene die er uiteindelijk beter van worden zijn de drijvende krachten achter dit soort buro's.
Het klikte enorm goed met de beste man en zijn vrouw,en eind van de week stuurt hij me een verklaring op die ik kan afgeven bij het Arbeitsamt. In deze verklaring geeft hij aan dat ik bij hem in dienst zal treden in de vorm van een mini job en een verdere voorstelling van mijn toekomst in zijn bedrijf.
Verder hebben we vandaag éindelijk treintickets naar Nederland besteld.
dinsdag 28 augustus 2007
Fikkie
Gistermiddag om 5 uur hoorde ik gillende sirenes in buurt, dus nieuwschierig als ik was nam ik een kijkje op het balkon. Ik kwam precies op tijd om te zien hoe 2 brandweerauto's, een ziekenwagen én 2 politiewagens de hoek van de straat omscheurden en aan het eind van de straat vlak voor het Pragerplatz bleven staan. Ook rook het naar verbrand rubber. Wouw, dat moest wel een hele een heftige brand zijn!!!
Omdat de hond altijd om 5 uur wordt uitgelaten (om 5 uur hebben we "Feierabend"), zijn we met de hond richting het Prager gegaan. Er bleek een dak van een flat te branden. Naast de flat wordt een neiuw huis gebouwd en waarschijnlijk was daar wat mis gegaan tijdens werkzaamheden op het dak. Veel meer als een beetje rook was er niet te zien. Maar dat veranderde binnen 5 minuten. De rook werd steeds dikker en kwam al op verschillende plaatsen uit het dak, en binnen 5 minuten waren de eerst vlammen al zichtbaar.
Om beter te kunnen zien wat er gaande was zijn we op een parkeerplaats gaan staan. Daar stonden ook de bewoners van de flat, erg geschrokken en vooral verslagen, zonder jas, vele op pantoffels en reisboxen voor huisdieren op de grond, omdat ze direct op last van de brandweer de woning moesten verlaten, en alleen nog tijd kregen om de huisdieren te vangen. Dat was erg indrukwekkend om te zien.. Ineens zie je als een toeschouwer bij een filmvoorstelling iets waar je zelf enorme angst voor hebt een ander overkomen.
Dat maakt dat je zelf gaat nadenken. Ons huis stamt uit de periode van de wederopbouw van na de Tweede Wereldoorlog en brandt vast en zeker heel snel omdat er goedkope bouwmaterialen gebruikt werden en aan brandpreventie niet werd gedaan. Als er brand is kunnen wij vrij makkelijk wegkomen (denk ik) omdat wij op de eerste etage wonen. Maar als je het huis bekijkt, er zijn van buiten geen brandtrappen bevestigd, trouwens, die heb ik nog nérgens hier in Berlijn gezien. Vreemd... Is dat geen wettelijke voorschrift hier in Duitsland dan??? Misschien toch maar een dik lang touw op het balkon leggen voor de zekerheid.. Hmmmm.. En dan alle spullen die verloren gaan... Misschien alle foto's grijpklaar leggen bij de deur??? Shit!!! de pc's!!! De dieren zijn geen probleem, die krijgen we wel naar beneden, de kater kunnen we desnoods zó van het balkon gooien als ie niet in de reismand wil, dat is niet zo hoog en de hond, die is héél makkelijk en luistert heel erg goed...
Ook de brandende flamt stamt uit de periode van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Binnen 10 inuten stond de hele bovenste verdieping van de flat in de hens en kwamen de vlammen hoog boven het dak uit. Ook de nieuw te bouwen flat brandde, maar dat was alleen het houtwerk bovenin en dat had de brandweer snel onder controle. Na ongeveer 30 minuten had de brandweer het vuur onder controle, werd de rookontwikkeling minder en kwamen de vlammen niet meer het dak uit. Uiteindelijk is alleen de bovenste verdieping van de flat uitgebrand, maar alle andere woningen hebben natuurlijk ook flinke schade opgelopen.
Ik ben trouwens enorm blij dat wij daar niet wonen, er heeft namelijk een paar maanden geleden een woning te huur gestaan, maar die woning voldeed gelukkig niet aan onze eisen.
Omdat de hond altijd om 5 uur wordt uitgelaten (om 5 uur hebben we "Feierabend"), zijn we met de hond richting het Prager gegaan. Er bleek een dak van een flat te branden. Naast de flat wordt een neiuw huis gebouwd en waarschijnlijk was daar wat mis gegaan tijdens werkzaamheden op het dak. Veel meer als een beetje rook was er niet te zien. Maar dat veranderde binnen 5 minuten. De rook werd steeds dikker en kwam al op verschillende plaatsen uit het dak, en binnen 5 minuten waren de eerst vlammen al zichtbaar.
Om beter te kunnen zien wat er gaande was zijn we op een parkeerplaats gaan staan. Daar stonden ook de bewoners van de flat, erg geschrokken en vooral verslagen, zonder jas, vele op pantoffels en reisboxen voor huisdieren op de grond, omdat ze direct op last van de brandweer de woning moesten verlaten, en alleen nog tijd kregen om de huisdieren te vangen. Dat was erg indrukwekkend om te zien.. Ineens zie je als een toeschouwer bij een filmvoorstelling iets waar je zelf enorme angst voor hebt een ander overkomen.
Dat maakt dat je zelf gaat nadenken. Ons huis stamt uit de periode van de wederopbouw van na de Tweede Wereldoorlog en brandt vast en zeker heel snel omdat er goedkope bouwmaterialen gebruikt werden en aan brandpreventie niet werd gedaan. Als er brand is kunnen wij vrij makkelijk wegkomen (denk ik) omdat wij op de eerste etage wonen. Maar als je het huis bekijkt, er zijn van buiten geen brandtrappen bevestigd, trouwens, die heb ik nog nérgens hier in Berlijn gezien. Vreemd... Is dat geen wettelijke voorschrift hier in Duitsland dan??? Misschien toch maar een dik lang touw op het balkon leggen voor de zekerheid.. Hmmmm.. En dan alle spullen die verloren gaan... Misschien alle foto's grijpklaar leggen bij de deur??? Shit!!! de pc's!!! De dieren zijn geen probleem, die krijgen we wel naar beneden, de kater kunnen we desnoods zó van het balkon gooien als ie niet in de reismand wil, dat is niet zo hoog en de hond, die is héél makkelijk en luistert heel erg goed...
Ook de brandende flamt stamt uit de periode van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Binnen 10 inuten stond de hele bovenste verdieping van de flat in de hens en kwamen de vlammen hoog boven het dak uit. Ook de nieuw te bouwen flat brandde, maar dat was alleen het houtwerk bovenin en dat had de brandweer snel onder controle. Na ongeveer 30 minuten had de brandweer het vuur onder controle, werd de rookontwikkeling minder en kwamen de vlammen niet meer het dak uit. Uiteindelijk is alleen de bovenste verdieping van de flat uitgebrand, maar alle andere woningen hebben natuurlijk ook flinke schade opgelopen.
Ik ben trouwens enorm blij dat wij daar niet wonen, er heeft namelijk een paar maanden geleden een woning te huur gestaan, maar die woning voldeed gelukkig niet aan onze eisen.
zaterdag 11 augustus 2007
Notebook kapot
Gisteravond toen ik bij mijn geliefde notebook wilde controleren of mijn "camper" in Second Life nog aan het kamperen was, zag ik tot mijn schrik dat het beeld totaal pixelig en geel- groen was en dat er hele dunne witte lijnen door het beeld liepen. Ik kon ook niets meer binnen Second Life doen ook ook met het notebook zelf kon ik niets meer doen. Dus dan maar opnieuw opstarten. Dácht ik...
Het notebook startte wel op, maar het beeld bleef zwart... Wat ik ook probeerde, niets ging. Shit, grafische kaart naar de maan.
Ik heb het notebook in maart 2006 gekocht, en de garantie is nog niet verlopen. Zojuist heb ik gebeld naar de winkel waar ik het notebook heb gekocht, en gelukkig hoort de grafische kaart ook tot de garantie. Maandag kan ik het in de werkplaats afgeven voor reparatie. Enneh.. Als het toch open is, misschien kunnen ze er dan meteen nog even wat extra werkgeheugen instoppen :D
Het notebook startte wel op, maar het beeld bleef zwart... Wat ik ook probeerde, niets ging. Shit, grafische kaart naar de maan.
Ik heb het notebook in maart 2006 gekocht, en de garantie is nog niet verlopen. Zojuist heb ik gebeld naar de winkel waar ik het notebook heb gekocht, en gelukkig hoort de grafische kaart ook tot de garantie. Maandag kan ik het in de werkplaats afgeven voor reparatie. Enneh.. Als het toch open is, misschien kunnen ze er dan meteen nog even wat extra werkgeheugen instoppen :D
donderdag 9 augustus 2007
Katertje Pis
Pugsley heet sinds gister avond katertje Pis.
Omdat alle kelders vol water hebben gestaan, waren gister avond van alle kelders de deuren open. Omdat Pugsley nogal nieuwschierig is en graag overal rondkijkt hadden we we besloten hem gisteravond niet naar buiten te laten, omdat het risico dat hij in een kelder ingesloten kan worden te groot was. Van veel kelders komen de huisbewoners nauwelijks in de kelder, dus de kans dat Pugsley er uit zou kunnen komen als ie ergens wordt ingesloten is erg klein.
Nou, dat hebben we geweten.... Zodra hij door kreeg dat hij naar niet buiten kon werd hij enorm chagrijnig en begon de hond te terrorisren, daarom heet hij af en toe ook Pugsley Bin Laden. Een uur later rook het naar katerpis en ja hoor... Omdat de kater niet naar buiten mocht was het makkelijker om in de gang te pissen als in zijn kattenbak. Maar hij had het netjes op het douchegordins gedaan wat klaar lag om gewassen te worden. Nu moest het gordijn dus maar wat eerder gewassen worden en kon ik de mega gang lekker dweilen om half 12 's avonds.
Omdat alle kelders vol water hebben gestaan, waren gister avond van alle kelders de deuren open. Omdat Pugsley nogal nieuwschierig is en graag overal rondkijkt hadden we we besloten hem gisteravond niet naar buiten te laten, omdat het risico dat hij in een kelder ingesloten kan worden te groot was. Van veel kelders komen de huisbewoners nauwelijks in de kelder, dus de kans dat Pugsley er uit zou kunnen komen als ie ergens wordt ingesloten is erg klein.
Nou, dat hebben we geweten.... Zodra hij door kreeg dat hij naar niet buiten kon werd hij enorm chagrijnig en begon de hond te terrorisren, daarom heet hij af en toe ook Pugsley Bin Laden. Een uur later rook het naar katerpis en ja hoor... Omdat de kater niet naar buiten mocht was het makkelijker om in de gang te pissen als in zijn kattenbak. Maar hij had het netjes op het douchegordins gedaan wat klaar lag om gewassen te worden. Nu moest het gordijn dus maar wat eerder gewassen worden en kon ik de mega gang lekker dweilen om half 12 's avonds.
woensdag 8 augustus 2007
Overstroming
Vandaag was het weer eens zo ver. Eind van de middag hadden we noodweer, en dan bedoel ik écht noodweer! We hadden zware onweer; meteen na de flits volgde de donder. Een aantal keer was de donder zo hard dat het huis stond te trillen op de grondvesten. En bij zware onweer hoort natuurlijk regen, héél véél regen, die zó snel en zó hard naar beneden komt dat binnen 5 minuten alle straten blank staan omdat de putten zoveel water in zo'n korte tijd niet verwerken kunnen.
Hierdoor zijn er heel Berlijn kelders, winkels, woningen, etc. vol water gelopen, en heeft de brandweer het super druk om alles leeg te pompen.
Bij ons in de straat zijn ook bijna alle kelders onder gelopen, en natuurlijk ook de kelder van ons huis. Dit jaar hebben we echter geluk, de 2 kelders die Fresh en ik in gebruik hebben zijn droog gebleven. Ik ben daar echt opgelucht over, omdat al mijn spullen waarvoor we geen plaats hebben daar staan. Vorig jaar was de kelder ook overstroomd. Toen waren we precies onze woning aan het schilderen en hebben al onze spullen tijdelijk in een paar lege kelders opgeslagen. We waren zo gelukkig dat precies dié kelders vol water stonden en we hadden flinke schade opgelopen...
Ik ben zojuist teruggekomen van een rondje ramptoeristje in eigen buurt spelen. Het is echt verschrikkelijk, in een aantal kelders in de straat is het water tot 1 meter hoog gekomen! Bij het Pragerplatz stond het water zó hoog dat de fontijn niet meer te herkennen was! Overal stinkt het naar zand en stront en op veel plekken is de stoep verzakt, dat wordt dus de komende weken weer oppassen waar je loopt.
Hierdoor zijn er heel Berlijn kelders, winkels, woningen, etc. vol water gelopen, en heeft de brandweer het super druk om alles leeg te pompen.
Bij ons in de straat zijn ook bijna alle kelders onder gelopen, en natuurlijk ook de kelder van ons huis. Dit jaar hebben we echter geluk, de 2 kelders die Fresh en ik in gebruik hebben zijn droog gebleven. Ik ben daar echt opgelucht over, omdat al mijn spullen waarvoor we geen plaats hebben daar staan. Vorig jaar was de kelder ook overstroomd. Toen waren we precies onze woning aan het schilderen en hebben al onze spullen tijdelijk in een paar lege kelders opgeslagen. We waren zo gelukkig dat precies dié kelders vol water stonden en we hadden flinke schade opgelopen...
Ik ben zojuist teruggekomen van een rondje ramptoeristje in eigen buurt spelen. Het is echt verschrikkelijk, in een aantal kelders in de straat is het water tot 1 meter hoog gekomen! Bij het Pragerplatz stond het water zó hoog dat de fontijn niet meer te herkennen was! Overal stinkt het naar zand en stront en op veel plekken is de stoep verzakt, dat wordt dus de komende weken weer oppassen waar je loopt.
dinsdag 24 juli 2007
Het is weer zo ver...
Soms gebeurt het zomaar opeens, het slaat echt nergens op en is stront irritant. Dan ben je zó enorm moe dat je geen pap meer kunt zeggen,werkelijk geen stap meer kunt verzetten, de hele wereld draait en je buik raar voelt van vermoeidheid. Dan ben je gelukkig dat je éindelijk in bed ligt en metéén diepe in slaap valt in de armen van je partner. En opeens na een niet zo lange tijd schiet je wakker van een geluid wat je op straat hoort of in de kamer, van een beweging, of een schok. Je bent klaarwakker en kan niet meer inslapen terwijl je enorm moe bent. Na een uur van draaien en irritatie sta je uiteindelijk op omdat het geen zin heeft nóg langer te draaien in bed omdat je niet kunt inslapen waardoor de gevoelens irritatie en frustratie alleen maar groter worden...
zondag 15 juli 2007
Uit de oude doos
Het is weer zover... Een tv fragment uit de oude doos.
Deze keer heb ik de begin tune van Maja de Bij. Maja de Bij heb ik altijd graag gekeken als kind, en mijn vroegste herinneringen aan de serie gaan terug naar toen ik 3 jaar was.
Deze keer heb ik de begin tune van Maja de Bij. Maja de Bij heb ik altijd graag gekeken als kind, en mijn vroegste herinneringen aan de serie gaan terug naar toen ik 3 jaar was.
Bron: http://www.kindertv.net/index.php?option=com_content&task=view&id=2177&Itemid=358
donderdag 5 juli 2007
Ja, het leeft nog!!!!!
Ja, ik leef nog!!! Eindelijk na bijna 2 maanden stilte rond mijn doen en laten in Berlijn eindelijk een bericht, een soort van update misschien???
Het laatste blog wat ik schreef was tijdens de 4 weken durende "Maßnahme" die ik verplicht volgde in het kader van mijn aanmelding als werkeloze bij het "Arbeitsamt". Liekie was back to school, en wat het me uiteindelijk opleverde??? Ten eerste veel erger over de lestijden, de inhoud van de lessen en de kinderachtige manier waarop het Arbeitsamt controleert of je wel aanwezig was of niet te laat bij de lessen kwam opdagen.
Ten tweede een zware verkoudheid in de laatste week van de maßnahme doordat de dagen voor mij achteraf gezien best wel zwaar en vermoeiend waren. Ondanks dat de lessen qua inhoud en zwaarte een lachertje waren kwam ik iedere dag uitgeput thuis, omdat ik toch 4 weken lang iedere dag vanaf 7 uur 's morgens onderweg was en rond 5 uur 's middags weer thuis kwam. Ik heb in Nederland vanaf 2001 natuurlijk ook niet voor niets maar 26 uur per week gewerkt in plaats van 40.. Bovendien is het best pittig om de hele dag op te letten en saaie stof je me op te nemen in een taal die niet de moedertaal is, best vermoeiend. Het is toch een beetje anders als tv kijken. Hehe..
Ten derde wéér een certificaat voor mijn diplomamap die ondertussen uitpuilt van alle certificaten die ik tijdens opleidingen en werk behaald heb.
Al met al is deze Maßnahme tijd- en geldverspilling geweest, had effektief kunnen zijn als iedere deelnemer een persoonlijke benadering had gekregen.
Ik kan nu nog steeds geen redelijke sollicitatiebrief schrijven die naar Duitse maatstaven is, maar... ik weet hoe ik perfect mijn cv bijelkaar kan liegen daar de Duitse werkgever absoluut geen gaten duldt.
Verder ben ik "druk" met een opdracht voor een website van een gebouwenreinigingsbedrijf, of tewel een schoonmaakedrijf. Het wil echter niet echt vlotten met de website, omdat ik nu wéér een opdracht heb met weinig tot geen materiaal wat ik kan gebruiken.
Verder ben ik nog steeds erg verdiept in Second Life. Fresh en ik krijgen er steeds meer plezier in omdat we steeds meer leren qua bouwen en kleding ontwerpen. Naast de T-shirts verkopen we nu ook leren motorvesten die door de heren motorrijder (type chopper) in Second Life open gedragen worden. We zijn er achter gekomen dat deze vesten nauwelijks te krijgen zijn, dus heb ik een paar weken lang geworsteld om een mooi model wat er ook realistisch uitziet te knutselen in Photoshop. Deze vesten worden met allerlei (veelal aggressieve) opdrukken op de rug door ons verkocht in een antal verschillende winkels die we bezitten.Ook het bouwen gaat lekker en er komen al verschillende opdrachten binnen voor kleine tot grote bouwsels..
Mijn eerste echte ervaring met het Arbeitsamt heb ik 2 weken terug gehad. Ik had een uitnodiging om op gesprek te komen i.v.m. mijn "Bewerbungsfähigkeit" oftewel: mijn kunnen op het gebied van werk en solliciteren. Voor de zekerheid had ik Fresh meegenomen omdat er echt de meest verschrikkelijke verhalen rondgaan over het Arbeitsamt. Achteraf gezien viel het 100% mee. De medewerker was erg vriendelijk, en in de eerste instantie was het belangrijk mijn zoekprofiel in te vullen. Mijn eindconclusie is als volgt: Als je precies zo "labert" (lult) wat ze horen willen zijn ze erg relaxed en best tolerant. Op mijn vraag hoeveel sollicitaties ik per maand moet versturen om de financiële ondersteuning te behouden, heeft de medewerker zijn schouders opgehaald. Hij zei letterlijk:" Als je na 8 maanden nog geen baan hebt gevonden, dan kan het zijn dat ik vraag naar het aantal sollicitaties en naar de brieven. Als je er dan maar 1 hebt, dan kan het zijn dat ik je dan een aantal vacatures aanbied. Ik kan begrijpen dat die vacatures je misschien niet aanstaan, maar schrijf minstens een brief naar die bedrijven, zodat je je in ieder geval daar gemeld hebt. Maar bij jou zal dat geen probleem zijn, want ik merk dat je erg gestimuleerd bent om te werken".
Wat een instelling!!! En het stomme is, als je een kleine bijbaan van maar 10 uur per week hebt, dan meldt het arbeitsamt zich helemaal niet meer, want je hebt werk!!!
En dan had ik afgelopen donderdag een mailtje van Hette in mijn postvak. Ze schreef dat ze de volgende dag in Berlijn haar vergunning voor Kazachstan moest afhalen, zodat we wat konden afspreken. De afspraak was bij de Brandenburger Tor om 12 uur. de Brandenburger Tor is ongeveer 20 minuten flink doortrappen bij mij vandaan, het weer was mooi, dus ging ik lekker op de fiets. Dat had ik geweten! Ik was net bij de Siegesseule toen mijn kettingkast letterlijk uitelkaar viel! Shit!!!! Het was nog 2 kilometer naar de Brandenburger Tor, en van daar naar huis zijn ongeveer 7 kilometer!!!! Maar achteraf zag het er erger uit dan het was en kon ik de kettingkast inelkaar schuiven en voorzichtig verder fietsen omdat het middenstuk in mijn rugzak was beland en de kettingkast daardoor ieder moment weer uitelkaar kon vallen.
Uiteindelijk zijn mijn fiets en ik toch nog heel bij de Brandenburger Tor aangekomen. Daar hebben Hette en ik een hele middag (!!) heel gezellig zitten kletsen bij de Starbucks. Was erg grappig, omdat het voor mijn gevoel heel goed klikte; we hebben elkaar niet een keer schaapachtig zitten aankijken niet wetende waarover te praten. Dat is natuurlijk altijd maar de vraag waneer je iemand de eerste keer ontmoet.
Hette, ik vond het erg gezellig, en zéker voor herhaling vatbaar!
Jammer dat ik afgelopen winter de afspraak met Anika had moeten afzeggen vanwege een noodgeval bij een klant van ons waarbij mijn hulp ook noodzakelijk was toen ze in Berlijn was...
Het laatste blog wat ik schreef was tijdens de 4 weken durende "Maßnahme" die ik verplicht volgde in het kader van mijn aanmelding als werkeloze bij het "Arbeitsamt". Liekie was back to school, en wat het me uiteindelijk opleverde??? Ten eerste veel erger over de lestijden, de inhoud van de lessen en de kinderachtige manier waarop het Arbeitsamt controleert of je wel aanwezig was of niet te laat bij de lessen kwam opdagen.
Ten tweede een zware verkoudheid in de laatste week van de maßnahme doordat de dagen voor mij achteraf gezien best wel zwaar en vermoeiend waren. Ondanks dat de lessen qua inhoud en zwaarte een lachertje waren kwam ik iedere dag uitgeput thuis, omdat ik toch 4 weken lang iedere dag vanaf 7 uur 's morgens onderweg was en rond 5 uur 's middags weer thuis kwam. Ik heb in Nederland vanaf 2001 natuurlijk ook niet voor niets maar 26 uur per week gewerkt in plaats van 40.. Bovendien is het best pittig om de hele dag op te letten en saaie stof je me op te nemen in een taal die niet de moedertaal is, best vermoeiend. Het is toch een beetje anders als tv kijken. Hehe..
Ten derde wéér een certificaat voor mijn diplomamap die ondertussen uitpuilt van alle certificaten die ik tijdens opleidingen en werk behaald heb.
Al met al is deze Maßnahme tijd- en geldverspilling geweest, had effektief kunnen zijn als iedere deelnemer een persoonlijke benadering had gekregen.
Ik kan nu nog steeds geen redelijke sollicitatiebrief schrijven die naar Duitse maatstaven is, maar... ik weet hoe ik perfect mijn cv bijelkaar kan liegen daar de Duitse werkgever absoluut geen gaten duldt.
Verder ben ik "druk" met een opdracht voor een website van een gebouwenreinigingsbedrijf, of tewel een schoonmaakedrijf. Het wil echter niet echt vlotten met de website, omdat ik nu wéér een opdracht heb met weinig tot geen materiaal wat ik kan gebruiken.
Verder ben ik nog steeds erg verdiept in Second Life. Fresh en ik krijgen er steeds meer plezier in omdat we steeds meer leren qua bouwen en kleding ontwerpen. Naast de T-shirts verkopen we nu ook leren motorvesten die door de heren motorrijder (type chopper) in Second Life open gedragen worden. We zijn er achter gekomen dat deze vesten nauwelijks te krijgen zijn, dus heb ik een paar weken lang geworsteld om een mooi model wat er ook realistisch uitziet te knutselen in Photoshop. Deze vesten worden met allerlei (veelal aggressieve) opdrukken op de rug door ons verkocht in een antal verschillende winkels die we bezitten.Ook het bouwen gaat lekker en er komen al verschillende opdrachten binnen voor kleine tot grote bouwsels..
Mijn eerste echte ervaring met het Arbeitsamt heb ik 2 weken terug gehad. Ik had een uitnodiging om op gesprek te komen i.v.m. mijn "Bewerbungsfähigkeit" oftewel: mijn kunnen op het gebied van werk en solliciteren. Voor de zekerheid had ik Fresh meegenomen omdat er echt de meest verschrikkelijke verhalen rondgaan over het Arbeitsamt. Achteraf gezien viel het 100% mee. De medewerker was erg vriendelijk, en in de eerste instantie was het belangrijk mijn zoekprofiel in te vullen. Mijn eindconclusie is als volgt: Als je precies zo "labert" (lult) wat ze horen willen zijn ze erg relaxed en best tolerant. Op mijn vraag hoeveel sollicitaties ik per maand moet versturen om de financiële ondersteuning te behouden, heeft de medewerker zijn schouders opgehaald. Hij zei letterlijk:" Als je na 8 maanden nog geen baan hebt gevonden, dan kan het zijn dat ik vraag naar het aantal sollicitaties en naar de brieven. Als je er dan maar 1 hebt, dan kan het zijn dat ik je dan een aantal vacatures aanbied. Ik kan begrijpen dat die vacatures je misschien niet aanstaan, maar schrijf minstens een brief naar die bedrijven, zodat je je in ieder geval daar gemeld hebt. Maar bij jou zal dat geen probleem zijn, want ik merk dat je erg gestimuleerd bent om te werken".
Wat een instelling!!! En het stomme is, als je een kleine bijbaan van maar 10 uur per week hebt, dan meldt het arbeitsamt zich helemaal niet meer, want je hebt werk!!!
En dan had ik afgelopen donderdag een mailtje van Hette in mijn postvak. Ze schreef dat ze de volgende dag in Berlijn haar vergunning voor Kazachstan moest afhalen, zodat we wat konden afspreken. De afspraak was bij de Brandenburger Tor om 12 uur. de Brandenburger Tor is ongeveer 20 minuten flink doortrappen bij mij vandaan, het weer was mooi, dus ging ik lekker op de fiets. Dat had ik geweten! Ik was net bij de Siegesseule toen mijn kettingkast letterlijk uitelkaar viel! Shit!!!! Het was nog 2 kilometer naar de Brandenburger Tor, en van daar naar huis zijn ongeveer 7 kilometer!!!! Maar achteraf zag het er erger uit dan het was en kon ik de kettingkast inelkaar schuiven en voorzichtig verder fietsen omdat het middenstuk in mijn rugzak was beland en de kettingkast daardoor ieder moment weer uitelkaar kon vallen.
Uiteindelijk zijn mijn fiets en ik toch nog heel bij de Brandenburger Tor aangekomen. Daar hebben Hette en ik een hele middag (!!) heel gezellig zitten kletsen bij de Starbucks. Was erg grappig, omdat het voor mijn gevoel heel goed klikte; we hebben elkaar niet een keer schaapachtig zitten aankijken niet wetende waarover te praten. Dat is natuurlijk altijd maar de vraag waneer je iemand de eerste keer ontmoet.
Hette, ik vond het erg gezellig, en zéker voor herhaling vatbaar!
Jammer dat ik afgelopen winter de afspraak met Anika had moeten afzeggen vanwege een noodgeval bij een klant van ons waarbij mijn hulp ook noodzakelijk was toen ze in Berlijn was...
donderdag 10 mei 2007
Pfffff...
Zo, een kort blogje vanuit `school´ . Dit is de tweede week, en deze week hebben we informatica, wat meer iets van simpele computerles is. Het nivo van de les is dermate laag dat ik me echt doodverveel. Maandag en dinsdag was daar een hele simpele inleiding over het internet (goh, wat interessant) en het gebruiken van zoekmachines. Het was dat we de pc´s al gebruiken mochten, dus heb ik me al surfend door de dag geslagen. Daarnaast heb ik me even snel aangemeld in de `Stellenbörse` (vacaturemarkt) van de Grone-Schule, iets wat helaas verplicht is. Helaas, omdat het aanbod van vacatures niet echt denderend is.
Verder kregen we nog een aantal opdrachten om vragen te beantwoorden met behulp van de zoekmachines. Één vraag was heel gemeen, die kon je alleen oplossen als je in het Engels ging zoeken. Nu doe ik dat eigenlijk al standaard wanneer ik bepaalde informatie zoek, dus had ik de vraag vrij snel opgelost en alle academici hadden hem niet opgelost. Ben ik toch niet zo blond als ik dacht, hehe. Verder heb ik me de hele dag bezig gehouden om mijn 2 buurvrouwen die nog nooit een pc hebben aangeraakt te helpen. De leraar was verheugd dat ik zijn werk deed. Gelukkig mochten we vroeg naar huis.
Gisteren was werkelijk verschrikkelijk. De dag duurde zo enorm lang en we hebben zo weinig gedaan. Met geluk hebben we misschien maar een uur les gehad. Het begon ermee dat de pc´s aanmeldproblemen hadden, wat een uur heft geduurd. Een uur lang konden we niets doen. Toen dat eindelijk was opgelost, hebben we iets van 3 uur lang alleen maar gesurfd in het internet en was het de bedoeling om in de Stellenbörse te werken. Maar ja, bij mij stonden daar nog steeds de 2 waardeloze vacatures die daar maandag ook al stonden, en het zoeksysteem is zo waardeloos dat je niet de vacatures eruit krijgt die je zoekt.
Om 12 uur begon uiteindelijk de les wat ging over Word. het nivo was weer denderend, er werd heel beknopt iets uitgelegd over het gebruiken van tab stops en het uitlijnen en opmaken van tekst met de knoppen die daar onder de menubalk zitten. Gewéldig! In totaal hebben we een uur les gehad en toen kregen we 2 zo simpele opdrachten dat die in 5 minuten klaar waren.
In het kort de dag samengevat, bestond de dag voornamelijk uit pauze (na iedere 90 minuten les hebben we 5 minuten pauze, alleen bij ons zijn dat al snel 20 tot 30 minuten), onzin surfen in internet en 1 uurtje les. Wat was ik verveeld zeg! Na een uur surfen heb je het wel gezien. Pas kort voor 4 uur mochten we naar huis...
En vandaag... de dag begon goed, de les begon direkt, thema is tabellen in Word. Met een beetje geluk wordt er nog Excel behandeld vandaag.
En ik geloof dat ik een nieuwe karriere ga beginnen: Ik ga mensen helpen om pc vaardigheden onder de knie te krijgen, ik doe 4 dagen lang niets anders dan mijn beide buurvrouwen helpen omdat de leraar te snel voor ze gaat en ze echt helemaal niets van pc´s weten. Thuis doe ik ook niets anders dan voornamelijk per msn mensen helpen met technische pc- en softwareproblemen...
Verder kregen we nog een aantal opdrachten om vragen te beantwoorden met behulp van de zoekmachines. Één vraag was heel gemeen, die kon je alleen oplossen als je in het Engels ging zoeken. Nu doe ik dat eigenlijk al standaard wanneer ik bepaalde informatie zoek, dus had ik de vraag vrij snel opgelost en alle academici hadden hem niet opgelost. Ben ik toch niet zo blond als ik dacht, hehe. Verder heb ik me de hele dag bezig gehouden om mijn 2 buurvrouwen die nog nooit een pc hebben aangeraakt te helpen. De leraar was verheugd dat ik zijn werk deed. Gelukkig mochten we vroeg naar huis.
Gisteren was werkelijk verschrikkelijk. De dag duurde zo enorm lang en we hebben zo weinig gedaan. Met geluk hebben we misschien maar een uur les gehad. Het begon ermee dat de pc´s aanmeldproblemen hadden, wat een uur heft geduurd. Een uur lang konden we niets doen. Toen dat eindelijk was opgelost, hebben we iets van 3 uur lang alleen maar gesurfd in het internet en was het de bedoeling om in de Stellenbörse te werken. Maar ja, bij mij stonden daar nog steeds de 2 waardeloze vacatures die daar maandag ook al stonden, en het zoeksysteem is zo waardeloos dat je niet de vacatures eruit krijgt die je zoekt.
Om 12 uur begon uiteindelijk de les wat ging over Word. het nivo was weer denderend, er werd heel beknopt iets uitgelegd over het gebruiken van tab stops en het uitlijnen en opmaken van tekst met de knoppen die daar onder de menubalk zitten. Gewéldig! In totaal hebben we een uur les gehad en toen kregen we 2 zo simpele opdrachten dat die in 5 minuten klaar waren.
In het kort de dag samengevat, bestond de dag voornamelijk uit pauze (na iedere 90 minuten les hebben we 5 minuten pauze, alleen bij ons zijn dat al snel 20 tot 30 minuten), onzin surfen in internet en 1 uurtje les. Wat was ik verveeld zeg! Na een uur surfen heb je het wel gezien. Pas kort voor 4 uur mochten we naar huis...
En vandaag... de dag begon goed, de les begon direkt, thema is tabellen in Word. Met een beetje geluk wordt er nog Excel behandeld vandaag.
En ik geloof dat ik een nieuwe karriere ga beginnen: Ik ga mensen helpen om pc vaardigheden onder de knie te krijgen, ik doe 4 dagen lang niets anders dan mijn beide buurvrouwen helpen omdat de leraar te snel voor ze gaat en ze echt helemaal niets van pc´s weten. Thuis doe ik ook niets anders dan voornamelijk per msn mensen helpen met technische pc- en softwareproblemen...
vrijdag 4 mei 2007
Snel
Zo, snel een kort berichtje vóórdat ik naar "school" ga. Deze week was een makkelijke week. Maandag de hele dag school, dinsdag vrij vanwege 1 mei, woensdag en donderdag waren individuele profiling gesprekken geplanned waardoor ik in deze 2 dagen maar 1 uurtje aanwezig hoefde te zijn en vandaag weer een volle dag.
Maandag was een erg interessante dag; er werd uitgelegd hoe het Duitse sociale systeem (lees: a-sociale systeem) in elkaar zit.
In principe heeft iedereen zonder werk recht op sociale ondersteuning, het is alleen afhankelijk van de situatie wélke ondersteuning. Helaas is het zo dat bij het Jobcenter (een soort van CWI én gemeentelijke sociale dienst ineen) de meeste "Sachbearbeiter" hun werk enorm slecht doen. Ze geven belangrijke informatie niet door aan de "klant", ze vorderen gekopieerde documenten die ze sinds enige tijd niet meer mogen vorderen vanwege de wet op bescherming van persoonlijke gegevens, er worden aanvullingen waar je recht op zou kunnen hebben standaard geweigerd, of er worden aanvullingen zoals bijvoorbeeld het kindergeld (wat voor het kind bestemd is en niet voor de ouders) als inkomen gezien, zodat de uitkering onterecht gekort wordt. Zo kan ik nog wel een uur doorgaan. Het komt erop neer dat de medewerkers heel slecht de rechten van de "klanten" respecteren. Hierover werden we uitgebreid geïnformeerd en er werd ook uitgebreid geïnformeerd wat te doen als een medewerker bepaalde voorzieningen weigert of rare uitspraken doet.
Het komt er in het kort op neer dat als je bij het jobcenter komt alles moet noteren wat er wordt gezegd, rare uitspraken of weigeringen op schrift laten geven inclusief naam én stempel (ja, ze zijn hier gék op stempels) van de medewerker, en altijd bj je notities datum, tijdstip en naam van de medewerker vermelden...
Verder kan ik speciaal voor Anika vermelden dat het niveau bijzonder hoog was. We waren maandag met 15 man, daarvan zijn er 10 academicie die óf nog niet zo lang klaar zijn met de studie óf binnen niet al te lange tijd afstuderen.
Vandaag krijgen we nog 1 dag les over "Gründungs Exitenz" en volgende week komt geloof ik het solliciteren aan bod.
Als ik vandaag thuis kom is er hoog waarschijnlijk bezoek vanuit Nederland. Mijn zus komt vandaag samen met 2 collega's een "weekjendje Berlijn" doen. Éindelijk weer koffie uit Holland (de oude voorraad was al 2 maanden op), pindakaas, sambal en zelfs als ik geluk heb yokidrink!!!!!!
Maandag was een erg interessante dag; er werd uitgelegd hoe het Duitse sociale systeem (lees: a-sociale systeem) in elkaar zit.
In principe heeft iedereen zonder werk recht op sociale ondersteuning, het is alleen afhankelijk van de situatie wélke ondersteuning. Helaas is het zo dat bij het Jobcenter (een soort van CWI én gemeentelijke sociale dienst ineen) de meeste "Sachbearbeiter" hun werk enorm slecht doen. Ze geven belangrijke informatie niet door aan de "klant", ze vorderen gekopieerde documenten die ze sinds enige tijd niet meer mogen vorderen vanwege de wet op bescherming van persoonlijke gegevens, er worden aanvullingen waar je recht op zou kunnen hebben standaard geweigerd, of er worden aanvullingen zoals bijvoorbeeld het kindergeld (wat voor het kind bestemd is en niet voor de ouders) als inkomen gezien, zodat de uitkering onterecht gekort wordt. Zo kan ik nog wel een uur doorgaan. Het komt erop neer dat de medewerkers heel slecht de rechten van de "klanten" respecteren. Hierover werden we uitgebreid geïnformeerd en er werd ook uitgebreid geïnformeerd wat te doen als een medewerker bepaalde voorzieningen weigert of rare uitspraken doet.
Het komt er in het kort op neer dat als je bij het jobcenter komt alles moet noteren wat er wordt gezegd, rare uitspraken of weigeringen op schrift laten geven inclusief naam én stempel (ja, ze zijn hier gék op stempels) van de medewerker, en altijd bj je notities datum, tijdstip en naam van de medewerker vermelden...
Verder kan ik speciaal voor Anika vermelden dat het niveau bijzonder hoog was. We waren maandag met 15 man, daarvan zijn er 10 academicie die óf nog niet zo lang klaar zijn met de studie óf binnen niet al te lange tijd afstuderen.
Vandaag krijgen we nog 1 dag les over "Gründungs Exitenz" en volgende week komt geloof ik het solliciteren aan bod.
Als ik vandaag thuis kom is er hoog waarschijnlijk bezoek vanuit Nederland. Mijn zus komt vandaag samen met 2 collega's een "weekjendje Berlijn" doen. Éindelijk weer koffie uit Holland (de oude voorraad was al 2 maanden op), pindakaas, sambal en zelfs als ik geluk heb yokidrink!!!!!!
zaterdag 28 april 2007
dinsdag 24 april 2007
Back to school!
Jawel!!!! Vanaf 30 april gaat Liekie naar school! Vier weken lang, vijf dagen per week van 8:00u. tot 16:00u :s Shit, vanaf 8 uur 's morgens, 5 dagen per week!!!! Het is een verplichte soort reïntegratie cursus voor langdurig werkelozen die sociale ondersteuning aanvragen in de vorm van Hartz IV of Arbeitslosengeld II.
Ik heb onlangs ook Arbeitslosengeld II aangevraagd, omdat ik afgelopen januari het bericht heb gekregen van het UWV dat mijn gedeeltelijke WAO uitkering wordt ingetrokken n.a.v. mijn herbeoordeling in november en december 2006. In de eerste instantie was ik van plan om deze beslissing aan te vechten, maar bij nader inzien heb ik besloten dat niet te doen. Het grote voordeel daarvan is namelijk dat ik nu géén toestemming meer aan het UWV hoef te vragen wanneer ik een nieuwe baan heb gevonden. Het UWV controleert normaal gesproken wanneer je een (gedeeltelijke) WAO- of WIA uitkering ontvangt namelijk bij de nieuwe werkgever of het werk wel geschikt is (oftewel: maakt het werk de uitkeringsgerechtigde niet opnieuw ziek, of nóg zieker). Zeker hier in Duitsland waar de cultuur op de werkvloer erg verschilt van die van Nederland en hier in Berlijn waar voor iedere werknemer 10 anderen te krijgen zijn kun je dat niet gebruiken. Dan wordt je zo de deur uitgeknikkerd voordat je nog begonnen bent. Een werkgever zit niet te wachten op een "zieke" werknemer.
Als overgang vanuit de WAO zou ik recht hebben op een TRI uitkering, die ik heb aangevraagd direct nadat ik de officiële bevestiging van het UWV had ontvangen. Maar ja, het UWV is zo traag als dikke stront, we zijn nu bijna 3 maanden verder en nog heb ik niets gehoord over de TRI uitkering.
Daarom heb ik een Arbeitslosengeld II uitkering aangvraagd en mag (lees: MOET!) ik dit reïntegratie project van 4 weken volgen. Het deel over arbeidsrecht en soliciteren vind ik wel interessant, dat is hier heel anders dan in Nederland. Maar ja.... Computer kennis heb ik al (Word, Excel, Powerpoint, e-mail, internet), een balans opmaken van de situatie, wat ik wil en niet wil, wat ik kan en niet kan en dan kijken wat nodig is om mijn doel(en) te realiseren, dat heb ik in Holland allemaal al gedaan als reïntegratieprogramma, het communicatie model zal in Duitsland wel hetzelfde zijn als in Nederland, of het moet zo zijn dat als de Duitsers iets lachend zeggen ze eigenlijk enorm boos zijn ofzo...
Ach, het is vast en zeker leuk om te doen, ik doe er ook vast en zeker nieuwe contacten op, belangrijker is dat je aanwezig bent had die mevrouw van de Grone-Schule gezegd... dat zegt natuurlijk weer veel over het hoe en wat. Ik had liever een cursus Duitse gramatica, woordenschat en spelling gedaan en daarna een solicitatietraining, dat is volgens mij net zo effectief. Maar ja, wat dat betreft is Duitsland netzo als Nederland.
Ik heb onlangs ook Arbeitslosengeld II aangevraagd, omdat ik afgelopen januari het bericht heb gekregen van het UWV dat mijn gedeeltelijke WAO uitkering wordt ingetrokken n.a.v. mijn herbeoordeling in november en december 2006. In de eerste instantie was ik van plan om deze beslissing aan te vechten, maar bij nader inzien heb ik besloten dat niet te doen. Het grote voordeel daarvan is namelijk dat ik nu géén toestemming meer aan het UWV hoef te vragen wanneer ik een nieuwe baan heb gevonden. Het UWV controleert normaal gesproken wanneer je een (gedeeltelijke) WAO- of WIA uitkering ontvangt namelijk bij de nieuwe werkgever of het werk wel geschikt is (oftewel: maakt het werk de uitkeringsgerechtigde niet opnieuw ziek, of nóg zieker). Zeker hier in Duitsland waar de cultuur op de werkvloer erg verschilt van die van Nederland en hier in Berlijn waar voor iedere werknemer 10 anderen te krijgen zijn kun je dat niet gebruiken. Dan wordt je zo de deur uitgeknikkerd voordat je nog begonnen bent. Een werkgever zit niet te wachten op een "zieke" werknemer.
Als overgang vanuit de WAO zou ik recht hebben op een TRI uitkering, die ik heb aangevraagd direct nadat ik de officiële bevestiging van het UWV had ontvangen. Maar ja, het UWV is zo traag als dikke stront, we zijn nu bijna 3 maanden verder en nog heb ik niets gehoord over de TRI uitkering.
Daarom heb ik een Arbeitslosengeld II uitkering aangvraagd en mag (lees: MOET!) ik dit reïntegratie project van 4 weken volgen. Het deel over arbeidsrecht en soliciteren vind ik wel interessant, dat is hier heel anders dan in Nederland. Maar ja.... Computer kennis heb ik al (Word, Excel, Powerpoint, e-mail, internet), een balans opmaken van de situatie, wat ik wil en niet wil, wat ik kan en niet kan en dan kijken wat nodig is om mijn doel(en) te realiseren, dat heb ik in Holland allemaal al gedaan als reïntegratieprogramma, het communicatie model zal in Duitsland wel hetzelfde zijn als in Nederland, of het moet zo zijn dat als de Duitsers iets lachend zeggen ze eigenlijk enorm boos zijn ofzo...
Ach, het is vast en zeker leuk om te doen, ik doe er ook vast en zeker nieuwe contacten op, belangrijker is dat je aanwezig bent had die mevrouw van de Grone-Schule gezegd... dat zegt natuurlijk weer veel over het hoe en wat. Ik had liever een cursus Duitse gramatica, woordenschat en spelling gedaan en daarna een solicitatietraining, dat is volgens mij net zo effectief. Maar ja, wat dat betreft is Duitsland netzo als Nederland.
Abonneren op:
Posts (Atom)