Degenen die verfente gebruikers van het chatprogramma MSN messenger zijn hebben vast en zeker al enige malen van bekenden uit hun kontaktlijstje rare links gekregen met teksten in de trant van: omg jij naakt ? gevolgd door een link: http://www.msn-girls-contacts.com/contact.php?email=xxx waar email dan je eigen msn emailadres is. Zodra je deze link aanklikt wordt je ook geïnfecteerd met het virus en verstuurt het virus deze link door aan al je msn kontakten.
Iedere keer wanneer ik weer eens zo'n link krijg van 1 van mijn kontaktpersonen stuur ik ze meteen een berichtje dat ze een msnvirus hebben, omdat deze personen dat zelf vaak niet eens weten.
Vanavond heb ik een beetje rondgezocht naar de oplossing om dit virus te verwijderen nadat weer één van mijn kontaktpersonen een virus had. De mogelijke oplossing heb ik gevonden bij Makiek.nl. De volgende link beschrijft de mogelijke oplossong: http://www.makiek.nl/msn7.php
vrijdag 21 december 2007
woensdag 19 december 2007
Druk druk druk...
Nog 4 dagen en dan vertrekken we naar Nederland om daar kerst met mijn familie te vieren.
Zoals iedere keer wanneer we naar Nederland gaan hebben we weer véél te lang gewacht met de voorbereidingen en moet alles op het laatste moment.
Waar ik het meeste tegenop zag van alle voorbereidingen is het kopen van kerstkadootjes. Sinds de adventsperiode begonnen is, is het ieder weekend een gekkenhuis in de winkelgebieden van Berlijn. Dat was dus iets wat we voor 's a vonds geplanned hadden, maar dan niet voor de laatste week voor kerst omdat er dan ook 's avonds geen doorkomen meer is in de winkelgebieden. Natúúrlijk is het er de afgelopen week niet van gekomen, dus had ik geplanned om gisteren te gaan. Aangezien de Chef en zijn vrouw zouden komen (mijn schoonouders dus eigenlijk, maar als het om de firma gaat de Chef en zijn vrouw :p) om een middag te werken op kantoor, had ik besloten om kerstinkopen te gaan doen. Ik had geen zin in dat drukke gedoe; het is veel te klein bij ons, huishoudelijke klussen doen gaat dan niet, dus dan kan ik beter de tijd die ik anders zou verliezen nuttig besteden en dan de volgende dag de laatse huishoudelijke klussen voor vertrek doen. Bovendien komt er vaak veel blablabla, vaak erg gezellig, maar gisteren had ik daar geen zin in.
Uiteindelijk heb ik eerst nog gezellig koffie geleut met mijn schoonmoeder en ben ik om 13:00u. met de fiets richting stad gegaan. Het was héérlijk rustig overal en tot mijn verbazing had ik al heel snel wat gevonden voor mijn vader (altijd het grootste probleem als het om kadootjes gaat). Voor mijn moeder en zus was het absoluut geen probleem om wat te vinden, en ook voor mijn schoonouders had ik snel wat gevonden.
Uiteindelijk ben ik in maar 2 winkels geweest om voor iedereen wat voor kerst te kopen en toen het rond 16:30u. enorm druk begon te worden was ik klaar en kon ik naar huis.Ik had het niet verwacht zó snel klaar te zijn én voor iedereen gelijk wat te vinden.
Maar ik was ook meteen "fix und fertig", oftewel ik ben om half 9 naar bed gegaan en heb lekker uitgeslapen tot 11 uur vanochtend :p
Vandaag nog "even" de badkamer poetsen en helpen met de voorbereidingen van kantoor zodat alles wat belangrijk is klaar is en we rustig kunnen vertrekken. En de resterende dagen nog wat kleine klusjes zoals bijvoorbeeld de knopen opnieuw aannaaien aan mijn mantel aangezien daar sinds een week of 6 een knoop ontbreekt. Anders klagen mijn ouders dat ik er als een zwerver bijloop ;-) Misschien ook nog snel de mantel laten stomen :p
Aankomende zaterdag gaan we naar mijn schoonouders om daar kerst te vieren
Zoals iedere keer wanneer we naar Nederland gaan hebben we weer véél te lang gewacht met de voorbereidingen en moet alles op het laatste moment.
Waar ik het meeste tegenop zag van alle voorbereidingen is het kopen van kerstkadootjes. Sinds de adventsperiode begonnen is, is het ieder weekend een gekkenhuis in de winkelgebieden van Berlijn. Dat was dus iets wat we voor 's a vonds geplanned hadden, maar dan niet voor de laatste week voor kerst omdat er dan ook 's avonds geen doorkomen meer is in de winkelgebieden. Natúúrlijk is het er de afgelopen week niet van gekomen, dus had ik geplanned om gisteren te gaan. Aangezien de Chef en zijn vrouw zouden komen (mijn schoonouders dus eigenlijk, maar als het om de firma gaat de Chef en zijn vrouw :p) om een middag te werken op kantoor, had ik besloten om kerstinkopen te gaan doen. Ik had geen zin in dat drukke gedoe; het is veel te klein bij ons, huishoudelijke klussen doen gaat dan niet, dus dan kan ik beter de tijd die ik anders zou verliezen nuttig besteden en dan de volgende dag de laatse huishoudelijke klussen voor vertrek doen. Bovendien komt er vaak veel blablabla, vaak erg gezellig, maar gisteren had ik daar geen zin in.
Uiteindelijk heb ik eerst nog gezellig koffie geleut met mijn schoonmoeder en ben ik om 13:00u. met de fiets richting stad gegaan. Het was héérlijk rustig overal en tot mijn verbazing had ik al heel snel wat gevonden voor mijn vader (altijd het grootste probleem als het om kadootjes gaat). Voor mijn moeder en zus was het absoluut geen probleem om wat te vinden, en ook voor mijn schoonouders had ik snel wat gevonden.
Uiteindelijk ben ik in maar 2 winkels geweest om voor iedereen wat voor kerst te kopen en toen het rond 16:30u. enorm druk begon te worden was ik klaar en kon ik naar huis.Ik had het niet verwacht zó snel klaar te zijn én voor iedereen gelijk wat te vinden.
Maar ik was ook meteen "fix und fertig", oftewel ik ben om half 9 naar bed gegaan en heb lekker uitgeslapen tot 11 uur vanochtend :p
Vandaag nog "even" de badkamer poetsen en helpen met de voorbereidingen van kantoor zodat alles wat belangrijk is klaar is en we rustig kunnen vertrekken. En de resterende dagen nog wat kleine klusjes zoals bijvoorbeeld de knopen opnieuw aannaaien aan mijn mantel aangezien daar sinds een week of 6 een knoop ontbreekt. Anders klagen mijn ouders dat ik er als een zwerver bijloop ;-) Misschien ook nog snel de mantel laten stomen :p
Aankomende zaterdag gaan we naar mijn schoonouders om daar kerst te vieren
maandag 17 december 2007
De broodbakmachine
Vóórdat ik vanuit Nerderland naar Berlijn verhuisde, had ik er al één; een boodbakmachine. Helaas had ik besloten om deze wegens te weinig ruimte in het appartement in Berlijn niet mee te nemen. Bovendien was de anti-aanbaklaag van de kneedhaken al flink beschadigd en was het iedere keer een crisis om die haken uit het brood te krijgen. Dus écht spijtig vond ik het niet om de machine achter te laten.
Maar toch... ik heb vele lekkere broden met die machine gebakken. Bijvoorbeeld lekker meergranenbrood met honing en studentenhaverof een brood met italiaanse kruiden, knoflook en olijven...
Met die machine had ik op ieder gewenst moment vers brood; en veel goedkoper dan vers brood van de bakker. Bovendien kun je alles wat lekker is in een brood verwerken, de bakker doet dat nietvoor je. En veel werk om met een broodmachine brood te bakken is het helemaal niet. Heel eenvoudig de ingrediënten in de bakvorm, op het piepsignaal eventueel nog ingrediënten zoals noten en rozijnen toevoegen, de machine doet de rest.
Toen we afgelopen vrijdag nog even snel voor sluitingstijd naar Aldi gingen om voor het weekend de boodschappen te doen, zag ik hem staan... Een broodbakmachine... Metéén kwamen de herinneringen weer boven aan het brood wat ik in Nederland vaak bakte en ik was gelijk verkocht. Inpakken en wegwezen!
Bij Reichelt nog meel gekocht. lekker meergranen meel om een meergranen-noten-rozijnenbrood te bakken en roggemeel voor een lekker grof en donker brood. Thuis natuurlijk metéén aan de bak gegaan.
Het eerste brood moest een roggebrood worden. Tijdens het bakproces af en toe gekeken; het deeg was wel érg droog... hmm... dacht dat ik in Nederland destijds meer water gebruikte, maar ja volgens de gebruiksaanwijzing moest er niet veel water in. Hmmmm.. het deeg blijft in 1 hoek zitten en komt niet meer los, dat ken ik niet van mijn andere machine.. Toch maar even de klep open en het deeg lospielen met een houten spatel, zal wel goed komen, heb alles "volgens het boekje" gedaan. Nouja, maar kijken...
na 3 uur en 30 minuten was het brood klaar. Nouja, brood... Het deeg zat nog altijd in 1 hoek en is niet hoog gekomen. Het was 1 keiharde klomp waar niets mee te beginnen was, de klomp is direkt in de vuilnisbak beland. Hoe kan dat toch??? Geen idee... Met mijn andere machine heb ik nooit problemen gehad. Misschien toch te weinig water?
Nóg maar een keer en nu met méér water. Nu bleef het deeg tenminste niet in 1 hoek zitten en het zag er tenminste net zo uit als in mijn oude machine. Maar na 3 uur en 30 minuten was het resultaat niet wat het zijn moest. Het deeg was wéér niet hooggekomen. Géén idee waarom niet. Gist was niet te oud, ik had netjes warm water genomen, deze keer ook éérst het water en zout in de vorm gedaan en dan pas het meel en de gist.
Na een tijdje bladeren in de gebruiksaanwijzing stond ergens tussen de tips een klein regeltje over roggemeel. Omdat roggelmeel geen gluten bevat, komt het niet omhoog en moet je altijd zorgen dat 30% van het totale meelgewicht een witte meelsoort is.
Man was ik opgelucht, de broodbakmachine is in orde, het lag aan het meel. Op de verpakking van het meel was trouwens niet terug te vinden dat het meel van zichzelf niet rijst en dat je een witte meelsoort moet meemixen.
De volgende dag heb ik met veel succes een meergranenbrood gebakken. De machine functioneert super, ik ben tot nu toe erg tevreden.
NU alleen nog een winkel vinden waar meer soorten meel verkocht worden als dat wat Reichelt (duur voor weinig) verkoopt, of de Chef zo gek krijgen dat hij met ons naar de Metro rijdt zodat we daar verschillende soorten meel kunnen kopen. Ik denk dat ze daar ook de meelsoorten hebben die de Makro ook verkoopt.
Maar toch... ik heb vele lekkere broden met die machine gebakken. Bijvoorbeeld lekker meergranenbrood met honing en studentenhaverof een brood met italiaanse kruiden, knoflook en olijven...
Met die machine had ik op ieder gewenst moment vers brood; en veel goedkoper dan vers brood van de bakker. Bovendien kun je alles wat lekker is in een brood verwerken, de bakker doet dat nietvoor je. En veel werk om met een broodmachine brood te bakken is het helemaal niet. Heel eenvoudig de ingrediënten in de bakvorm, op het piepsignaal eventueel nog ingrediënten zoals noten en rozijnen toevoegen, de machine doet de rest.
Toen we afgelopen vrijdag nog even snel voor sluitingstijd naar Aldi gingen om voor het weekend de boodschappen te doen, zag ik hem staan... Een broodbakmachine... Metéén kwamen de herinneringen weer boven aan het brood wat ik in Nederland vaak bakte en ik was gelijk verkocht. Inpakken en wegwezen!
Bij Reichelt nog meel gekocht. lekker meergranen meel om een meergranen-noten-rozijnenbrood te bakken en roggemeel voor een lekker grof en donker brood. Thuis natuurlijk metéén aan de bak gegaan.
Het eerste brood moest een roggebrood worden. Tijdens het bakproces af en toe gekeken; het deeg was wel érg droog... hmm... dacht dat ik in Nederland destijds meer water gebruikte, maar ja volgens de gebruiksaanwijzing moest er niet veel water in. Hmmmm.. het deeg blijft in 1 hoek zitten en komt niet meer los, dat ken ik niet van mijn andere machine.. Toch maar even de klep open en het deeg lospielen met een houten spatel, zal wel goed komen, heb alles "volgens het boekje" gedaan. Nouja, maar kijken...
na 3 uur en 30 minuten was het brood klaar. Nouja, brood... Het deeg zat nog altijd in 1 hoek en is niet hoog gekomen. Het was 1 keiharde klomp waar niets mee te beginnen was, de klomp is direkt in de vuilnisbak beland. Hoe kan dat toch??? Geen idee... Met mijn andere machine heb ik nooit problemen gehad. Misschien toch te weinig water?
Nóg maar een keer en nu met méér water. Nu bleef het deeg tenminste niet in 1 hoek zitten en het zag er tenminste net zo uit als in mijn oude machine. Maar na 3 uur en 30 minuten was het resultaat niet wat het zijn moest. Het deeg was wéér niet hooggekomen. Géén idee waarom niet. Gist was niet te oud, ik had netjes warm water genomen, deze keer ook éérst het water en zout in de vorm gedaan en dan pas het meel en de gist.
Na een tijdje bladeren in de gebruiksaanwijzing stond ergens tussen de tips een klein regeltje over roggemeel. Omdat roggelmeel geen gluten bevat, komt het niet omhoog en moet je altijd zorgen dat 30% van het totale meelgewicht een witte meelsoort is.
Man was ik opgelucht, de broodbakmachine is in orde, het lag aan het meel. Op de verpakking van het meel was trouwens niet terug te vinden dat het meel van zichzelf niet rijst en dat je een witte meelsoort moet meemixen.
De volgende dag heb ik met veel succes een meergranenbrood gebakken. De machine functioneert super, ik ben tot nu toe erg tevreden.
NU alleen nog een winkel vinden waar meer soorten meel verkocht worden als dat wat Reichelt (duur voor weinig) verkoopt, of de Chef zo gek krijgen dat hij met ons naar de Metro rijdt zodat we daar verschillende soorten meel kunnen kopen. Ik denk dat ze daar ook de meelsoorten hebben die de Makro ook verkoopt.
zaterdag 15 december 2007
Hollands koken met de Ludolfs
Sinds een maand of 6 zijn Fresh en ik fan van Die Ludolfs, 4 Brüder auf'm Schrottplatz, een real life soap die iedere woensdag en vrijdag bij de zender DMAX te zien is.
De Ludolfs zijn 4 broers die een autokerkhof runnen met een eigen, bijna kinderlijke kijk op het leven en hun ideeën en "filisofiën" graag delen met de rest van de wereld.
De hoofdrolspelers uit de serie zijn de 4 broers Peter, Manfred, Uwe en (Horst-)Günter Ludolf die sinds 30 jaar samen met hun vader (die niet meer leeft) naar eigen aangave tussen de 2,5 - en 5 miljoen autoonderdelen verzameld hebben. Deze onderdelen worden volgens een zelfbedacht systeem opgeslagen in het magazijn; volgens het "hopen principe". Alleen Peter weet nadat hij de onderdelen op de naar soort gegroepeerde hopen heeft "opgeruimd" welk onderdeel zich waar in het magazijn bevindt. Daarom is het Peters taak om de onderdelen die de klanten aan de huisdeur of per telefoon bestellen uit het magazijn te halen. Günter bedient de klanten per telefoon en aan de huisdeur, en geeft vragen over de onderdelen alleen door aan Peter.
Manni en Uwe zijn verantwoordelijk voor het afhalen en "uitslachten" (strippen) van de auto's.
De serie kenmerkt zich door de verschillende karakters van de 4 broers en de ongewone sterke liefde van de broers voor het werk op de schroothoop. De ongetrouwde Peter woont samen met de kinderlijke en speelse Manni in het voormalige huis van de ouders op het terrein van de schroothoop. Alleen "Casanova" Uwe leidt een burgerlijk bestaan met zijn vrouw Karin en 3 ondertussen volwassen kinderen. Günter kwam in een levenscrisis terecht nadat zijn vrouw hem had verlaten. Sindsdien spreekt hij weinig , rijdt geen auto meer, rookt veel en tijdens het werk voedt hij zich uitsluitend met koffie en vitaminepillen.
Iedere aflevering heeft een thema wat vaak draait om één van de vele auto´s die binnenkomen bij de "Autoverwertung". Zo worden vaak een aantal van de auto's vóórdat ze gestript worden eerst "gepimpt" om dan vervolgens à la Ludolf te worden getest op de "testbaan", bijvoorbeeld de Hockenheimring.
Vaak kookt Peter, die de kok van het stel is, een maaltijd in stijl van het thema. Peter is een gepassioneerde kok met zijn eigen stijl en eigen ideeën over koken.
Hier een filmpje waarin Peter Hollands kookt omdat in deze aflevering een oude DAF is binnengekomen en daarom de aflevering in het teken staat van de DAF.
De Ludolfs zijn 4 broers die een autokerkhof runnen met een eigen, bijna kinderlijke kijk op het leven en hun ideeën en "filisofiën" graag delen met de rest van de wereld.
De hoofdrolspelers uit de serie zijn de 4 broers Peter, Manfred, Uwe en (Horst-)Günter Ludolf die sinds 30 jaar samen met hun vader (die niet meer leeft) naar eigen aangave tussen de 2,5 - en 5 miljoen autoonderdelen verzameld hebben. Deze onderdelen worden volgens een zelfbedacht systeem opgeslagen in het magazijn; volgens het "hopen principe". Alleen Peter weet nadat hij de onderdelen op de naar soort gegroepeerde hopen heeft "opgeruimd" welk onderdeel zich waar in het magazijn bevindt. Daarom is het Peters taak om de onderdelen die de klanten aan de huisdeur of per telefoon bestellen uit het magazijn te halen. Günter bedient de klanten per telefoon en aan de huisdeur, en geeft vragen over de onderdelen alleen door aan Peter.
Manni en Uwe zijn verantwoordelijk voor het afhalen en "uitslachten" (strippen) van de auto's.
De serie kenmerkt zich door de verschillende karakters van de 4 broers en de ongewone sterke liefde van de broers voor het werk op de schroothoop. De ongetrouwde Peter woont samen met de kinderlijke en speelse Manni in het voormalige huis van de ouders op het terrein van de schroothoop. Alleen "Casanova" Uwe leidt een burgerlijk bestaan met zijn vrouw Karin en 3 ondertussen volwassen kinderen. Günter kwam in een levenscrisis terecht nadat zijn vrouw hem had verlaten. Sindsdien spreekt hij weinig , rijdt geen auto meer, rookt veel en tijdens het werk voedt hij zich uitsluitend met koffie en vitaminepillen.
Iedere aflevering heeft een thema wat vaak draait om één van de vele auto´s die binnenkomen bij de "Autoverwertung". Zo worden vaak een aantal van de auto's vóórdat ze gestript worden eerst "gepimpt" om dan vervolgens à la Ludolf te worden getest op de "testbaan", bijvoorbeeld de Hockenheimring.
Vaak kookt Peter, die de kok van het stel is, een maaltijd in stijl van het thema. Peter is een gepassioneerde kok met zijn eigen stijl en eigen ideeën over koken.
Hier een filmpje waarin Peter Hollands kookt omdat in deze aflevering een oude DAF is binnengekomen en daarom de aflevering in het teken staat van de DAF.
[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/ea1siKjmCLc" width="400" height="325" wmode="transparent" /]maandag 10 december 2007
Nederlandse kerst
Na 2 jaar kerst in Duitsland te hebben gevierd gaan we dit jaar naar Nederland om kerst te vieren :D
Omdat ik vorig jaar tijdens de feestdagen in december het echt even had gehad met alles en iedereen en me niet in feeststemming voelde omdat ik voor het eerst echt heimwee had, heimwee vooral naar mijn ouders en zus, heeft Fresh me beloofd dat we in 2007 kerst in Nederland vieren :)
Ik heb ruim van tevoren mijn ouders en zus laten weten dat we dit jaar naar Nederland komen met de kerst (inclusief hond), zodat ze er allemaal rekening mee kunnen houden en we allemaal samen zijn met kerst. Eind oktober heb ik uiteindelijk de treintickets geboekt. Jammer genoeg was het niet meer mogelijk om goedkope tickets te boeken, en als we de hond niet bij ons zouden hebben was ik liever voor 30 Euro meer met het vliegtuig gegaan. Maar ja, belangrijk is dat we tickets hebbenen op 23 december vertekken voor Nederlandse kerst :)
Nu alleen nog een muilkorf voor de hond scoren aangezien in Duitsland eigenlijk muilkorfplicht is voor middelgrote en grote honden en deze in de trein verplicht zijn (!!!)...
Iemand enig idee wat we voor mijn vader kunnen kopen??
Omdat ik vorig jaar tijdens de feestdagen in december het echt even had gehad met alles en iedereen en me niet in feeststemming voelde omdat ik voor het eerst echt heimwee had, heimwee vooral naar mijn ouders en zus, heeft Fresh me beloofd dat we in 2007 kerst in Nederland vieren :)
Ik heb ruim van tevoren mijn ouders en zus laten weten dat we dit jaar naar Nederland komen met de kerst (inclusief hond), zodat ze er allemaal rekening mee kunnen houden en we allemaal samen zijn met kerst. Eind oktober heb ik uiteindelijk de treintickets geboekt. Jammer genoeg was het niet meer mogelijk om goedkope tickets te boeken, en als we de hond niet bij ons zouden hebben was ik liever voor 30 Euro meer met het vliegtuig gegaan. Maar ja, belangrijk is dat we tickets hebbenen op 23 december vertekken voor Nederlandse kerst :)
Nu alleen nog een muilkorf voor de hond scoren aangezien in Duitsland eigenlijk muilkorfplicht is voor middelgrote en grote honden en deze in de trein verplicht zijn (!!!)...
Iemand enig idee wat we voor mijn vader kunnen kopen??
zondag 9 december 2007
Wéér een update
ies when you're having fun, maar óók als je werkt, anderen helpt en gewoon veel te doen hebt. Ja, ik heb de laatse tijd echt veel te doen gehad, en nee, dit keer was het niet in Second Life.
We hebben veel te doen gehad in de firma, er waren veel rekeningen die geschreven moeten worden en voor werken voor de jaarafsluiting. Daarnaast heb ik ook nog het een en ander voor mijn werk gedaan; voor de website van het bedrijfje waar ik voor werk. Ik ben inmiddels verantwoordelijk voor de Nederlandse inhoud van de website, en het is de bedoeling dat er van de belangrijkste bezienswaardigheden in Berlijn omschrijvingen à la reisgids komen. Ik heb dus overal informatie gezocht en veel vertaald naar het Nederlands.
Daarnaast hou ik me ook nog bezig met de opzet van een nieuwe website voor mijn werkgever, een website in een goed cms systeem, waarschijnlijk Joomla!, omdat het systeem wat nu wordt gebruikt niet voldoet aan de eisen van tegenwoordig. Het is een systeem wat een aantal jaar geleden speciaal voor mijn werkgever geschreven is, maar wat nooit afgemaakt werd.
Met Joomla! heb ik al best wat ervaring omdat mijn allereerste website, Liekie.com 2 jaar op Joomla! heeft gedraaid. De website voor mijn werkgever wordt wat ingewikkelder, omdat daar natuurlijk hoge eisen aan gesteld worden.
Verder heb ik de afgelopen tijd mijn andere website Liekie.com gemigreerd van Joomla! naar Wordpress omdat die website ook een blog is, en Joomla! helaas (nog steeds) niet voldoet aan de eisen van een goed blogsysteem. Het heeft nogal wat tijd gekost, omdat ik ook bij Liekie.com iedere post in de database moest bewerken, net zoals vorig jaar bij deze website. Vervolgens moest ik op zoek naar een passend thema, wat ik uiteindelijk compleet bewerkt heb door alle afbeeldingen die zijn gebruikt voor het thema te veranderen.
Toen ik eindelijk dacht klaar te zijn kwam ik op het idee om Phoeni, een vriendin die ik uit Second Life ken, te helpen met haar website omdat die was gehackt in juni. Haar vriend heeft ooit eens haar website gemaakt voor haar en geupload. Door omstandigheden (haar vriend woont en werkt sinds 2 jaar op Cyprus) heeft hij de tijd niet om een nieuwe site te uploaden, aangezien de andere site volgens hem verdwenen was en de website van de hacker zichtbaar was. Daarom heeft een andere vriendin van Phoeni een website "inelkaar geflanst" en die op cd gebrand en aan haar gegeven. Helaas heeft Phoeni de ballen verstand dus had ik aangeboden dat even snel te uploaden naar haar server. Toen ik op de server was ingelogged zag ik echter dat de complete Mambo installatie nog op de server stond, en nadat ik een paar bestanden naar mijn pc had gedownload zag ik dat alleen de index.php veranderd was. Dus als ik die zou vervangen voor de originele (is altijd een standaard bestand in Mambo, Mambo is overigens de voorganger van Joomla!) dan was de website weer intakt en moestn ik alleen Mambo upgraden naar de meest recente versie.
Zo gezegd, zo gedaan, alleen duurde het zo gedaan in totaal 4 dagen :s Ik moest eerst uit zoien te vinden welke versie van Mambo geïnstalleerd was en dan moest ik kijken hoe ik zonder problemen ook de fotogalerij die meegeïnstalleerd was kon upgraden aangezien daar het veiligheidslek zat. Na 4 dagen testen op mijn testserver is het uiteindelijk gelukt, de website is weer online en iedereen is gelukkig...
Omdat ik toch bezig was met websites heb ik ook meteen de versie van Wordpress van deze website geupgrade, een sitemap toegevoegd (om nóg beter door Google te worden gevonden en hoger in de rankings te komen), en een nieuw thema geïnstalleerd. Het thema is nu nog engelstalig, maar ik zal het in de loop van de tijd naar het Nederlands vertalen en misschien komen er nog functionaliteiten bij.
Begin november hebben Fresh en ik bezoek gehad van Jenny, een vriendin uit Second Life en haar man Jörg. Ze zijn helemaal uit Cuxhafen gekomen met de auto en zijn 3 dagen in Berlijn gebleven. We hadden voor een vriendenprijs een kamer kunnen regelen bij Cerell, een goede vriend van Fresh. Jenny (in Second Life heet ze Cordy) had problemen met haar pc. Dat ding is pas 2 jaar oud en bijna niets ging nog. In deze 2 jaar heeft ze nog nóóit de pc geformatteerd en opnieuw geïnstalleerd omdat ze geen idee had hoe dat gaat. Omdat ze geen cd's meer bij de pc had konden we haar ook niet per telefoon door het formatteren en opnieuw installeren heenpraten, dus hadden we voorgesteld dat ze pc zou opsturen naar ons. Toen heeft ze zichzelf en haar man ook meteen maar meegestuurd :D We hebben 3 hele leuke dagen gehad; Jenny en Jörg zijn hele lieve en "lockere" mensen, er waren geen onaangename momenten of stiltes.
De tweede dag dat ze bij ons waren is er nóg een vriend uit Second Life op bezoek gekomen. Bananenbieger, oftewel Karsten in het normale leven, woont óók in Berlijn en wilde niet de kans missen om ook Jenny te ontmoeten aangezien ze "in de buurt was". Ook Karsten is een aardige man, wel een beetje vreemd, opent zich niet zo snel, maar met een vriendelijke en lieve uitstraling.
Afgelopen Vorige week zaterdag hebben we karsten een tegenbezoek gebracht in Berlin Hermersdorf. Dat is echt aan de rand van Berlijn en precies op de grens met het oostelijk deel van Berlijn.
We hebben gezien hoe een vrijgezel van einde 30 woont die pas sinds 1 jaar bij zij ouders weg is... Ook hebben we vegetarische schnitzel gegeten (van wie... ken je dat merk Anika?), patat uit de oven van McCain en ons vervolgens volgestouwd met door Karstens moeder zelfgebakken "Streuselkuchen". We waren vooraf bang dat we onderweg naar huis noch een halve kip bij de turk op de hoek moesten kopen, maar dat was niet nodig door de "Kuchen". Karsten had namelijk bij zijn bezoek aan ons verteld had dat ie vegetarisch is, altijd bij de reformwinkel boodschappen doet. Met koken let hij altijd op zout en vet, hij eet geen uien en knoflook omdat hij dat niet verdraagt..
Hij had bij ons ook gegeten; ik had pasta bolognese geplanned, en had aangeboden om dan voor hem saus zonder vlees te maken, toen wist ik nog niet dat hij geen uien en knoflook verdraagt. Dat sloeg ie af, hij zei dat ie ook graag zo gekookte pasta zonder wat eet, zelfs zonder kaas :s
Aan het eind van ons bezoek heeft Karsten nog een aantal foto´s gemaakt.
We hebben veel te doen gehad in de firma, er waren veel rekeningen die geschreven moeten worden en voor werken voor de jaarafsluiting. Daarnaast heb ik ook nog het een en ander voor mijn werk gedaan; voor de website van het bedrijfje waar ik voor werk. Ik ben inmiddels verantwoordelijk voor de Nederlandse inhoud van de website, en het is de bedoeling dat er van de belangrijkste bezienswaardigheden in Berlijn omschrijvingen à la reisgids komen. Ik heb dus overal informatie gezocht en veel vertaald naar het Nederlands.
Daarnaast hou ik me ook nog bezig met de opzet van een nieuwe website voor mijn werkgever, een website in een goed cms systeem, waarschijnlijk Joomla!, omdat het systeem wat nu wordt gebruikt niet voldoet aan de eisen van tegenwoordig. Het is een systeem wat een aantal jaar geleden speciaal voor mijn werkgever geschreven is, maar wat nooit afgemaakt werd.
Met Joomla! heb ik al best wat ervaring omdat mijn allereerste website, Liekie.com 2 jaar op Joomla! heeft gedraaid. De website voor mijn werkgever wordt wat ingewikkelder, omdat daar natuurlijk hoge eisen aan gesteld worden.
Verder heb ik de afgelopen tijd mijn andere website Liekie.com gemigreerd van Joomla! naar Wordpress omdat die website ook een blog is, en Joomla! helaas (nog steeds) niet voldoet aan de eisen van een goed blogsysteem. Het heeft nogal wat tijd gekost, omdat ik ook bij Liekie.com iedere post in de database moest bewerken, net zoals vorig jaar bij deze website. Vervolgens moest ik op zoek naar een passend thema, wat ik uiteindelijk compleet bewerkt heb door alle afbeeldingen die zijn gebruikt voor het thema te veranderen.
Toen ik eindelijk dacht klaar te zijn kwam ik op het idee om Phoeni, een vriendin die ik uit Second Life ken, te helpen met haar website omdat die was gehackt in juni. Haar vriend heeft ooit eens haar website gemaakt voor haar en geupload. Door omstandigheden (haar vriend woont en werkt sinds 2 jaar op Cyprus) heeft hij de tijd niet om een nieuwe site te uploaden, aangezien de andere site volgens hem verdwenen was en de website van de hacker zichtbaar was. Daarom heeft een andere vriendin van Phoeni een website "inelkaar geflanst" en die op cd gebrand en aan haar gegeven. Helaas heeft Phoeni de ballen verstand dus had ik aangeboden dat even snel te uploaden naar haar server. Toen ik op de server was ingelogged zag ik echter dat de complete Mambo installatie nog op de server stond, en nadat ik een paar bestanden naar mijn pc had gedownload zag ik dat alleen de index.php veranderd was. Dus als ik die zou vervangen voor de originele (is altijd een standaard bestand in Mambo, Mambo is overigens de voorganger van Joomla!) dan was de website weer intakt en moestn ik alleen Mambo upgraden naar de meest recente versie.
Zo gezegd, zo gedaan, alleen duurde het zo gedaan in totaal 4 dagen :s Ik moest eerst uit zoien te vinden welke versie van Mambo geïnstalleerd was en dan moest ik kijken hoe ik zonder problemen ook de fotogalerij die meegeïnstalleerd was kon upgraden aangezien daar het veiligheidslek zat. Na 4 dagen testen op mijn testserver is het uiteindelijk gelukt, de website is weer online en iedereen is gelukkig...
Omdat ik toch bezig was met websites heb ik ook meteen de versie van Wordpress van deze website geupgrade, een sitemap toegevoegd (om nóg beter door Google te worden gevonden en hoger in de rankings te komen), en een nieuw thema geïnstalleerd. Het thema is nu nog engelstalig, maar ik zal het in de loop van de tijd naar het Nederlands vertalen en misschien komen er nog functionaliteiten bij.
Begin november hebben Fresh en ik bezoek gehad van Jenny, een vriendin uit Second Life en haar man Jörg. Ze zijn helemaal uit Cuxhafen gekomen met de auto en zijn 3 dagen in Berlijn gebleven. We hadden voor een vriendenprijs een kamer kunnen regelen bij Cerell, een goede vriend van Fresh. Jenny (in Second Life heet ze Cordy) had problemen met haar pc. Dat ding is pas 2 jaar oud en bijna niets ging nog. In deze 2 jaar heeft ze nog nóóit de pc geformatteerd en opnieuw geïnstalleerd omdat ze geen idee had hoe dat gaat. Omdat ze geen cd's meer bij de pc had konden we haar ook niet per telefoon door het formatteren en opnieuw installeren heenpraten, dus hadden we voorgesteld dat ze pc zou opsturen naar ons. Toen heeft ze zichzelf en haar man ook meteen maar meegestuurd :D We hebben 3 hele leuke dagen gehad; Jenny en Jörg zijn hele lieve en "lockere" mensen, er waren geen onaangename momenten of stiltes.
De tweede dag dat ze bij ons waren is er nóg een vriend uit Second Life op bezoek gekomen. Bananenbieger, oftewel Karsten in het normale leven, woont óók in Berlijn en wilde niet de kans missen om ook Jenny te ontmoeten aangezien ze "in de buurt was". Ook Karsten is een aardige man, wel een beetje vreemd, opent zich niet zo snel, maar met een vriendelijke en lieve uitstraling.
Afgelopen Vorige week zaterdag hebben we karsten een tegenbezoek gebracht in Berlin Hermersdorf. Dat is echt aan de rand van Berlijn en precies op de grens met het oostelijk deel van Berlijn.
We hebben gezien hoe een vrijgezel van einde 30 woont die pas sinds 1 jaar bij zij ouders weg is... Ook hebben we vegetarische schnitzel gegeten (van wie... ken je dat merk Anika?), patat uit de oven van McCain en ons vervolgens volgestouwd met door Karstens moeder zelfgebakken "Streuselkuchen". We waren vooraf bang dat we onderweg naar huis noch een halve kip bij de turk op de hoek moesten kopen, maar dat was niet nodig door de "Kuchen". Karsten had namelijk bij zijn bezoek aan ons verteld had dat ie vegetarisch is, altijd bij de reformwinkel boodschappen doet. Met koken let hij altijd op zout en vet, hij eet geen uien en knoflook omdat hij dat niet verdraagt..
Hij had bij ons ook gegeten; ik had pasta bolognese geplanned, en had aangeboden om dan voor hem saus zonder vlees te maken, toen wist ik nog niet dat hij geen uien en knoflook verdraagt. Dat sloeg ie af, hij zei dat ie ook graag zo gekookte pasta zonder wat eet, zelfs zonder kaas :s
Aan het eind van ons bezoek heeft Karsten nog een aantal foto´s gemaakt.
woensdag 24 oktober 2007
2 Jaar
Vanavond om half 10 ben ik precies 2 jaar in Berlijn.
We hadden eigenlijk geplanned om dit te vieren met bioscoop en een etentje, maar ik was zo stom om in Second Life in de community waar Fresh en ik lid van zijn een halloweenfeestweek te organiseren die vanavond van start gaat. Ik kan het natuurlijk niet maken om dan de eerste avond niet aanwezig te zijn. Dus dan maar in Second Life vieren...
We hadden eigenlijk geplanned om dit te vieren met bioscoop en een etentje, maar ik was zo stom om in Second Life in de community waar Fresh en ik lid van zijn een halloweenfeestweek te organiseren die vanavond van start gaat. Ik kan het natuurlijk niet maken om dan de eerste avond niet aanwezig te zijn. Dus dan maar in Second Life vieren...
zaterdag 20 oktober 2007
Hello world!
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!
woensdag 17 oktober 2007
Nederlands vakwerk in Duitsland
Een maand of twee geleden liepen we 's nachts de laatse ronde met de hond, toen we langs de etalage van de fietsenmaker bij ons op de hoek voorbij kwamen, met daarin een fiets die op de welbekende "opoefiets" leek. Toen ik voor de etalage stond, bleek het warempel een echte opoefiets te zijn, een echte van Gazelle. Wow, een échte Hollandse fiets in een etalage in Berlijn :D. De prijs van de fiets was in mijn ogen óók niet verkeerd: 500 Euro..Mijn hartje begon meteen sneller te slaan toen ik aan mijn oude aftandse Batavus fiets dacht die nu buiten onder ons balkon staat weg te roesten en nauwelijks nog goed fietst en vast heel veel kost als ik die laat repareren.
De volgende dag heb ik metéén op de website van Gazelle deze fiets opgezocht en de adviesprijs is 649 Euro, dus 500 Euro is een super prijs! Ik moest en zou deze fiets hebben! Toch heb ik de fiets niet gekocht, ik wilde niet aan mijn gevoelens toegeven en een impulsaankoop doen.
Maar iedere keer als we aan deze etalage voorbij kwamen moest ik weer kijken. Staat ie er nog??? Ja!!!! Hij staat er nog!!!! Iedere keer moest ik denken aan deze dag dat ik met Hette had afgesproken bij de Brandenburger Tor toen zij een dagje in Berlijn was. Ik was met mijn fiets heengegaan omdat het zo mooi weer was. En dat had ik geweten.. Op de heenweg is precies op de helft van het "parcours" mijn kettingkast uitelkaar gevallen, maar gelukkig kon ik nog fietsen. Op de terugweg had ik tegenwind, en doordat mijn versnellingen niet goed werken moest ik nog eens extra zwaar trappen. De berg in Tiergarten richting Zoo kwam ik nauwelijks op, ook niet lopend, zó moe was ik. Thuisgekomen moest ik eerst een uur op de bank zitten en voor me uit staren, ik kon geen pap meer zeggen...
Dus uiteindelijk was het tóch zover, IK HEB EEN NIEUWE FIETS GEKOCHT!!!!! Ik heb een "Holland Rad" gekocht, zoals de meneer van de fietsenmaker de opoefiets noemde. De hele winkel stond trouwens vol met "Holland Räder", "want dat zijn de beste fietsen" zei de fietsenmeneer. Dus ook mijn aftandse Batavus kan ik daar eventueel tóch nog repareren laten zodat mijn zus óók op een goede fiets kan fietsen wanneer ze ons nog eens komt bezoeken.
Dus Hette: Als je je "Holland Rad" wilt laten repareren; hijs dat ding in de trein en kom naar Berlijn ;-)
vrijdag 12 oktober 2007
Kleine update
Zo, we zijn alweer een tijdje terug in Berlijn, en sinds we terug zijn was het metéén ook weer razend druk. Wanneer je in een klein familiebedrijf werkt heb je altijd werk, en tijdens onze afwezigheid heeft zich een heleboel werk opgestapeld, dus we konden metéén weer akkeren.
Ook heb ik de laatste onderhandelingen voor mijn mega "minijob" gehad, zodat ik daadwerkelijk op 1 oktober kon beginnen. Het komt erop neer dat ik eerst 5 uur per week werk en dat op basis van 165 euro. Het is weinig, ik weet het, maar eerst genoeg om geen gestress van het "arbeitsamt" te hebben, zodat ik evengoed hier thuis verder helpen kan met de firma. Na de winter worden mijn contracturen waarschijnlijk uitgebreid omdat er dan véél meer te doen is.
Ik kan nu practisch vanuit mijn luie stoel werken; de vakantiewoningen zijn hier in het huis waar ik woon, en de "kantoorwerkzaamheden" kan ik via het internet uitvoeren. Deze werkzaamheden bestaan voornamelijk uit het "veroveren van de Nederlandse markt". Oftewel: het zoeken naar online catalogussen om daar de apaprtementen aan te melden, websites benaderen voor een uitwisseling van links, adverteren en ik heb een heus weblog gemaakt over Berlijn. Degenen onder jullie die interesse hebbn in het adres kunnen me graag een mailtje sturen voor het adres, ik publiceer het hier niet omdat ik graag mijn "werk" en privé gescheiden wil houden. Het eerste wat mijn nieuwe werkgever heeft gedaan is namelijk mijn naam "googelen", heel logisch natuurlijk, ik ben zelf ook zo, maar ik ben er toch ook wel van geschrokken. Er is veel te vinden van mij wanneer je op Liekie zoekt in Google.
Vandaag heb ik samen met mijn werkgever, de beste man, voor de eerste keer een gast ontvangen die een éénkamer appartement bij ons geboekt heeft. De gast is een Franse vrouw die in Theheran (Iran) woont en werkt en haar dochter en kleindochter die hier in Berlijn leven komt bezoeken. Deze vrouw was zoals de Duitsers zegger "er erg goed op" , alhoewel ze al meer dan een etmaal onderweg was. Ze had heel veel te vertellen over de situatie zoals die nu in Iraan is, die is verschrikkelijk gespannen. We hadden moeite om weg te komen bij deze vrouw, omdat haar verhalen erg interessant zijn.
De volgende aankomst zal als het goed is aanstaande zondag zijn en die ga ik zelfstandig doen.
Ook heb ik de laatste onderhandelingen voor mijn mega "minijob" gehad, zodat ik daadwerkelijk op 1 oktober kon beginnen. Het komt erop neer dat ik eerst 5 uur per week werk en dat op basis van 165 euro. Het is weinig, ik weet het, maar eerst genoeg om geen gestress van het "arbeitsamt" te hebben, zodat ik evengoed hier thuis verder helpen kan met de firma. Na de winter worden mijn contracturen waarschijnlijk uitgebreid omdat er dan véél meer te doen is.
Ik kan nu practisch vanuit mijn luie stoel werken; de vakantiewoningen zijn hier in het huis waar ik woon, en de "kantoorwerkzaamheden" kan ik via het internet uitvoeren. Deze werkzaamheden bestaan voornamelijk uit het "veroveren van de Nederlandse markt". Oftewel: het zoeken naar online catalogussen om daar de apaprtementen aan te melden, websites benaderen voor een uitwisseling van links, adverteren en ik heb een heus weblog gemaakt over Berlijn. Degenen onder jullie die interesse hebbn in het adres kunnen me graag een mailtje sturen voor het adres, ik publiceer het hier niet omdat ik graag mijn "werk" en privé gescheiden wil houden. Het eerste wat mijn nieuwe werkgever heeft gedaan is namelijk mijn naam "googelen", heel logisch natuurlijk, ik ben zelf ook zo, maar ik ben er toch ook wel van geschrokken. Er is veel te vinden van mij wanneer je op Liekie zoekt in Google.
Vandaag heb ik samen met mijn werkgever, de beste man, voor de eerste keer een gast ontvangen die een éénkamer appartement bij ons geboekt heeft. De gast is een Franse vrouw die in Theheran (Iran) woont en werkt en haar dochter en kleindochter die hier in Berlijn leven komt bezoeken. Deze vrouw was zoals de Duitsers zegger "er erg goed op" , alhoewel ze al meer dan een etmaal onderweg was. Ze had heel veel te vertellen over de situatie zoals die nu in Iraan is, die is verschrikkelijk gespannen. We hadden moeite om weg te komen bij deze vrouw, omdat haar verhalen erg interessant zijn.
De volgende aankomst zal als het goed is aanstaande zondag zijn en die ga ik zelfstandig doen.
donderdag 20 september 2007
Nederland
Inmiddels zijn we al weer 3 dagen in Nederland bij mijn ouders. Drie 3 dagen van heerlijk niets doen, je lekker in de watten laten leggen, echt Hollands eten (aardappels met groenten, jus en een stukje vlees, eindelijk lekkere aardappels), en vooral RUST om je heen. Heerlijk eindelijk eens niet al die geluiden van buitenaf die je in de stad altijd hoort; de geluiden van de (toeterende @&/!?(§!!!!) auto's, vrachtwagens, het kabaal van vuilniswagens die iedere 3 dagen zeer luid de vuilcontainers in de straat komen legen, van schreeuwede mensen, de telefoon die continu gaat, heerlijk 3 dagen rust :D
Maar begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk in Berlijn, de buurt waar we wonen is heeeeel erg mooi en groen.
Hieronder een aantal foto's die we de afgelopen dagen geschoten hebben.
In de trein onderweg naar Nederland
Typisch Hollands weer
Aan de IJsselmeerdijk bij Oosterdijk
In de speeltuin in Andijk
De jachthaven van Andijk
Na het eten aan de koffie met sinaasappellikeur
Maar begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk in Berlijn, de buurt waar we wonen is heeeeel erg mooi en groen.
Hieronder een aantal foto's die we de afgelopen dagen geschoten hebben.
In de trein onderweg naar Nederland
Typisch Hollands weer
Aan de IJsselmeerdijk bij Oosterdijk
In de speeltuin in Andijk
De jachthaven van Andijk
Na het eten aan de koffie met sinaasappellikeur
maandag 17 september 2007
(Bijna) Klaar voor vertrek
Zo, Alles is ingekocht, alle was is gewassen, het huis (hahaha 1 kamer met mini keuken en badkamer) is schoon, op een aantal kleine dingen na zijn we klaar voor vertrek naar Nederland.
Voor kantoor worden de laatste offertes nu geschreven, de laatste opdrachten voor de Chef geprint en vanmiddag komt de oppas voor onze dieren de sleutel afhalen. Vanaf morgen zal Raizer de hele week Pugsley en Shanny verzorgen en ook geterroriseerd worden door Pugsley die noodgedwongen niet naar buiten kan. Hij kent Raizer niet goed genoeg, we zijn bang dat Pugsley niet komt wanneer Raizer hem 's avonds naar binnen wil halen.
Als we geluk hebben kunnen we bij mijn ouders weer via een onafgeschermd WLAN netwerk van 1 van de buren (geen idee wie het zijn) internetten. Het notebook nemen we weer mee, misschien dat er nog een logje komt de komende week...
Voor kantoor worden de laatste offertes nu geschreven, de laatste opdrachten voor de Chef geprint en vanmiddag komt de oppas voor onze dieren de sleutel afhalen. Vanaf morgen zal Raizer de hele week Pugsley en Shanny verzorgen en ook geterroriseerd worden door Pugsley die noodgedwongen niet naar buiten kan. Hij kent Raizer niet goed genoeg, we zijn bang dat Pugsley niet komt wanneer Raizer hem 's avonds naar binnen wil halen.
Als we geluk hebben kunnen we bij mijn ouders weer via een onafgeschermd WLAN netwerk van 1 van de buren (geen idee wie het zijn) internetten. Het notebook nemen we weer mee, misschien dat er nog een logje komt de komende week...
dinsdag 4 september 2007
Test
Vandaag heb ik van Mieke een leuke link gekregen van Villa Achterwerk. Hier kun je testen hie gek je bent: http://villa-achterwerk.vpro.nl/villa-achterwerk/villaspelletjes/gekkentest/index.shtml?2936067+7539385+7596520
Ik had 19 keer ja, en ben gek. Hoe gek ben jij?
Ik had 19 keer ja, en ben gek. Hoe gek ben jij?
Werken en tickets
Als het goed is heb ik bij toeval een baan(tje) gevonden.
Afgelopen week belde namelijk de man die hier in ons huis een aantal appartementen aan touristen verhuurt met de vraag of één van ons misschien de gasten kan ontvangen, ze de sleutel van het apartement overhandigen kan en een beetje wegwijs in de buurt kan maken. Degene die dat namelijk normaal altijd doet stopt er eind september mee. Uiteindelijk zijn we overeen gekomen dat ik die taak op me zou kunnen nemen en hadden we voor vandaag om half 12 een afspraak gemaakt om elkaar te leren kennen.
Na een wereldreis richting het stadsdeel Steglitz-Zehlendorf, wat aan de rand van berlijn is, was ik om half 12 vanmorgen tóch nog op tijd voor de afspraak. De ontvangst was compleet met vrouw en paar ,aanden oude baby in de eigen woning die momenteel ook nog dienst doet als kantoor. Na de "normale beleefdheden" kwamen we tot de orde van de dag. Nadat Thomas en zijn vrouw gehoord hadden dat ik nederland als hoofdkassierre gewerkt heb, werden ze ineens nóg enthousiaster. De openening van een kantoor in het stadsdeel Mitte staat namelijk op stapel, en ze zouden mij ook graag op het kantoor zien werken, waar ik onder andere de boekingen kan aannemen en inplannen. De appartementen bij ons in huis zijn namelijk niet de enige apartementen die ze verhuren, ook in Mitte verhuren ze een aantal appartementen. Verder zouden ze graag willen dat ik me ga inspannen om voet aan de bodem in Nederland te krijgen. Momenteel hebben ze nauwelijks Nederlandse gasten, omdat de beste man geen Nederlands begrijpt en zich in Nederland nergens heeft aangemeld. erg zonde, want Berlijn is nog steeds érg hot in Nederland.
Om een lang verhaal kort te maken, ik kan dus aan de slag bij de beste man, in de eerste instantie op 165 euro basis in een mini job. Het wordt namelijk winter, dan is er niet zo heel erg veel te doen en later zal dat worden uitgebreid. In ieder geval is het voor mij voorlopig genoeg om van de stress van het Arbeitsamt af te zijn.
Ik heb in augustus namelijk al een leuke brief ontvangen met het verzoek te solliciteren bij een verhuisbedrijf waar een vacature open was op kantoor. Ik heb gesolliciteerd naar de vacature, maar nog nooit heb ik zo een slechte sollicitatiebrief geschreven, ik heb gelukkig ook niets meer van het bedrijf gehoord. Toen ik op de website van het Bundesagentur für Arbeit de advertentie had opgezocht, was die nietszeggend. Er stond in dat het bedrijf zelf in Spandeau zit, maar dat de standplaats van het werk in verschillende delen van de stad kan zijn. Bovendien er stonden geen details zoals bijvoorbleed aantal uren aangegeven. De contactpersoon was een man van een wervings- en selectieburo en de website van dat buro was weinig zeggend.
Er zijn hier in Berlijn héél veel van dat soort buro's, omdat het bemiddelen van werkelozen een gat in de markt is in een stad met een hoge werkeloosheidsgraad. Langdurige werkelozen krijgen van het Arbeitsamt bemiddelingscheques die al snel een waarde hebben van 1500 tot 2000 Euro. Met deze cheques kunnen ze zich bij zo een buro laten bemiddelen voor werk. Dit soort methodes zijn echter op termijn niet succesvol. Degene die er uiteindelijk beter van worden zijn de drijvende krachten achter dit soort buro's.
Het klikte enorm goed met de beste man en zijn vrouw,en eind van de week stuurt hij me een verklaring op die ik kan afgeven bij het Arbeitsamt. In deze verklaring geeft hij aan dat ik bij hem in dienst zal treden in de vorm van een mini job en een verdere voorstelling van mijn toekomst in zijn bedrijf.
Verder hebben we vandaag éindelijk treintickets naar Nederland besteld.
Afgelopen week belde namelijk de man die hier in ons huis een aantal appartementen aan touristen verhuurt met de vraag of één van ons misschien de gasten kan ontvangen, ze de sleutel van het apartement overhandigen kan en een beetje wegwijs in de buurt kan maken. Degene die dat namelijk normaal altijd doet stopt er eind september mee. Uiteindelijk zijn we overeen gekomen dat ik die taak op me zou kunnen nemen en hadden we voor vandaag om half 12 een afspraak gemaakt om elkaar te leren kennen.
Na een wereldreis richting het stadsdeel Steglitz-Zehlendorf, wat aan de rand van berlijn is, was ik om half 12 vanmorgen tóch nog op tijd voor de afspraak. De ontvangst was compleet met vrouw en paar ,aanden oude baby in de eigen woning die momenteel ook nog dienst doet als kantoor. Na de "normale beleefdheden" kwamen we tot de orde van de dag. Nadat Thomas en zijn vrouw gehoord hadden dat ik nederland als hoofdkassierre gewerkt heb, werden ze ineens nóg enthousiaster. De openening van een kantoor in het stadsdeel Mitte staat namelijk op stapel, en ze zouden mij ook graag op het kantoor zien werken, waar ik onder andere de boekingen kan aannemen en inplannen. De appartementen bij ons in huis zijn namelijk niet de enige apartementen die ze verhuren, ook in Mitte verhuren ze een aantal appartementen. Verder zouden ze graag willen dat ik me ga inspannen om voet aan de bodem in Nederland te krijgen. Momenteel hebben ze nauwelijks Nederlandse gasten, omdat de beste man geen Nederlands begrijpt en zich in Nederland nergens heeft aangemeld. erg zonde, want Berlijn is nog steeds érg hot in Nederland.
Om een lang verhaal kort te maken, ik kan dus aan de slag bij de beste man, in de eerste instantie op 165 euro basis in een mini job. Het wordt namelijk winter, dan is er niet zo heel erg veel te doen en later zal dat worden uitgebreid. In ieder geval is het voor mij voorlopig genoeg om van de stress van het Arbeitsamt af te zijn.
Ik heb in augustus namelijk al een leuke brief ontvangen met het verzoek te solliciteren bij een verhuisbedrijf waar een vacature open was op kantoor. Ik heb gesolliciteerd naar de vacature, maar nog nooit heb ik zo een slechte sollicitatiebrief geschreven, ik heb gelukkig ook niets meer van het bedrijf gehoord. Toen ik op de website van het Bundesagentur für Arbeit de advertentie had opgezocht, was die nietszeggend. Er stond in dat het bedrijf zelf in Spandeau zit, maar dat de standplaats van het werk in verschillende delen van de stad kan zijn. Bovendien er stonden geen details zoals bijvoorbleed aantal uren aangegeven. De contactpersoon was een man van een wervings- en selectieburo en de website van dat buro was weinig zeggend.
Er zijn hier in Berlijn héél veel van dat soort buro's, omdat het bemiddelen van werkelozen een gat in de markt is in een stad met een hoge werkeloosheidsgraad. Langdurige werkelozen krijgen van het Arbeitsamt bemiddelingscheques die al snel een waarde hebben van 1500 tot 2000 Euro. Met deze cheques kunnen ze zich bij zo een buro laten bemiddelen voor werk. Dit soort methodes zijn echter op termijn niet succesvol. Degene die er uiteindelijk beter van worden zijn de drijvende krachten achter dit soort buro's.
Het klikte enorm goed met de beste man en zijn vrouw,en eind van de week stuurt hij me een verklaring op die ik kan afgeven bij het Arbeitsamt. In deze verklaring geeft hij aan dat ik bij hem in dienst zal treden in de vorm van een mini job en een verdere voorstelling van mijn toekomst in zijn bedrijf.
Verder hebben we vandaag éindelijk treintickets naar Nederland besteld.
dinsdag 28 augustus 2007
Fikkie
Gistermiddag om 5 uur hoorde ik gillende sirenes in buurt, dus nieuwschierig als ik was nam ik een kijkje op het balkon. Ik kwam precies op tijd om te zien hoe 2 brandweerauto's, een ziekenwagen én 2 politiewagens de hoek van de straat omscheurden en aan het eind van de straat vlak voor het Pragerplatz bleven staan. Ook rook het naar verbrand rubber. Wouw, dat moest wel een hele een heftige brand zijn!!!
Omdat de hond altijd om 5 uur wordt uitgelaten (om 5 uur hebben we "Feierabend"), zijn we met de hond richting het Prager gegaan. Er bleek een dak van een flat te branden. Naast de flat wordt een neiuw huis gebouwd en waarschijnlijk was daar wat mis gegaan tijdens werkzaamheden op het dak. Veel meer als een beetje rook was er niet te zien. Maar dat veranderde binnen 5 minuten. De rook werd steeds dikker en kwam al op verschillende plaatsen uit het dak, en binnen 5 minuten waren de eerst vlammen al zichtbaar.
Om beter te kunnen zien wat er gaande was zijn we op een parkeerplaats gaan staan. Daar stonden ook de bewoners van de flat, erg geschrokken en vooral verslagen, zonder jas, vele op pantoffels en reisboxen voor huisdieren op de grond, omdat ze direct op last van de brandweer de woning moesten verlaten, en alleen nog tijd kregen om de huisdieren te vangen. Dat was erg indrukwekkend om te zien.. Ineens zie je als een toeschouwer bij een filmvoorstelling iets waar je zelf enorme angst voor hebt een ander overkomen.
Dat maakt dat je zelf gaat nadenken. Ons huis stamt uit de periode van de wederopbouw van na de Tweede Wereldoorlog en brandt vast en zeker heel snel omdat er goedkope bouwmaterialen gebruikt werden en aan brandpreventie niet werd gedaan. Als er brand is kunnen wij vrij makkelijk wegkomen (denk ik) omdat wij op de eerste etage wonen. Maar als je het huis bekijkt, er zijn van buiten geen brandtrappen bevestigd, trouwens, die heb ik nog nérgens hier in Berlijn gezien. Vreemd... Is dat geen wettelijke voorschrift hier in Duitsland dan??? Misschien toch maar een dik lang touw op het balkon leggen voor de zekerheid.. Hmmmm.. En dan alle spullen die verloren gaan... Misschien alle foto's grijpklaar leggen bij de deur??? Shit!!! de pc's!!! De dieren zijn geen probleem, die krijgen we wel naar beneden, de kater kunnen we desnoods zó van het balkon gooien als ie niet in de reismand wil, dat is niet zo hoog en de hond, die is héél makkelijk en luistert heel erg goed...
Ook de brandende flamt stamt uit de periode van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Binnen 10 inuten stond de hele bovenste verdieping van de flat in de hens en kwamen de vlammen hoog boven het dak uit. Ook de nieuw te bouwen flat brandde, maar dat was alleen het houtwerk bovenin en dat had de brandweer snel onder controle. Na ongeveer 30 minuten had de brandweer het vuur onder controle, werd de rookontwikkeling minder en kwamen de vlammen niet meer het dak uit. Uiteindelijk is alleen de bovenste verdieping van de flat uitgebrand, maar alle andere woningen hebben natuurlijk ook flinke schade opgelopen.
Ik ben trouwens enorm blij dat wij daar niet wonen, er heeft namelijk een paar maanden geleden een woning te huur gestaan, maar die woning voldeed gelukkig niet aan onze eisen.
Omdat de hond altijd om 5 uur wordt uitgelaten (om 5 uur hebben we "Feierabend"), zijn we met de hond richting het Prager gegaan. Er bleek een dak van een flat te branden. Naast de flat wordt een neiuw huis gebouwd en waarschijnlijk was daar wat mis gegaan tijdens werkzaamheden op het dak. Veel meer als een beetje rook was er niet te zien. Maar dat veranderde binnen 5 minuten. De rook werd steeds dikker en kwam al op verschillende plaatsen uit het dak, en binnen 5 minuten waren de eerst vlammen al zichtbaar.
Om beter te kunnen zien wat er gaande was zijn we op een parkeerplaats gaan staan. Daar stonden ook de bewoners van de flat, erg geschrokken en vooral verslagen, zonder jas, vele op pantoffels en reisboxen voor huisdieren op de grond, omdat ze direct op last van de brandweer de woning moesten verlaten, en alleen nog tijd kregen om de huisdieren te vangen. Dat was erg indrukwekkend om te zien.. Ineens zie je als een toeschouwer bij een filmvoorstelling iets waar je zelf enorme angst voor hebt een ander overkomen.
Dat maakt dat je zelf gaat nadenken. Ons huis stamt uit de periode van de wederopbouw van na de Tweede Wereldoorlog en brandt vast en zeker heel snel omdat er goedkope bouwmaterialen gebruikt werden en aan brandpreventie niet werd gedaan. Als er brand is kunnen wij vrij makkelijk wegkomen (denk ik) omdat wij op de eerste etage wonen. Maar als je het huis bekijkt, er zijn van buiten geen brandtrappen bevestigd, trouwens, die heb ik nog nérgens hier in Berlijn gezien. Vreemd... Is dat geen wettelijke voorschrift hier in Duitsland dan??? Misschien toch maar een dik lang touw op het balkon leggen voor de zekerheid.. Hmmmm.. En dan alle spullen die verloren gaan... Misschien alle foto's grijpklaar leggen bij de deur??? Shit!!! de pc's!!! De dieren zijn geen probleem, die krijgen we wel naar beneden, de kater kunnen we desnoods zó van het balkon gooien als ie niet in de reismand wil, dat is niet zo hoog en de hond, die is héél makkelijk en luistert heel erg goed...
Ook de brandende flamt stamt uit de periode van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Binnen 10 inuten stond de hele bovenste verdieping van de flat in de hens en kwamen de vlammen hoog boven het dak uit. Ook de nieuw te bouwen flat brandde, maar dat was alleen het houtwerk bovenin en dat had de brandweer snel onder controle. Na ongeveer 30 minuten had de brandweer het vuur onder controle, werd de rookontwikkeling minder en kwamen de vlammen niet meer het dak uit. Uiteindelijk is alleen de bovenste verdieping van de flat uitgebrand, maar alle andere woningen hebben natuurlijk ook flinke schade opgelopen.
Ik ben trouwens enorm blij dat wij daar niet wonen, er heeft namelijk een paar maanden geleden een woning te huur gestaan, maar die woning voldeed gelukkig niet aan onze eisen.
zaterdag 11 augustus 2007
Notebook kapot
Gisteravond toen ik bij mijn geliefde notebook wilde controleren of mijn "camper" in Second Life nog aan het kamperen was, zag ik tot mijn schrik dat het beeld totaal pixelig en geel- groen was en dat er hele dunne witte lijnen door het beeld liepen. Ik kon ook niets meer binnen Second Life doen ook ook met het notebook zelf kon ik niets meer doen. Dus dan maar opnieuw opstarten. Dácht ik...
Het notebook startte wel op, maar het beeld bleef zwart... Wat ik ook probeerde, niets ging. Shit, grafische kaart naar de maan.
Ik heb het notebook in maart 2006 gekocht, en de garantie is nog niet verlopen. Zojuist heb ik gebeld naar de winkel waar ik het notebook heb gekocht, en gelukkig hoort de grafische kaart ook tot de garantie. Maandag kan ik het in de werkplaats afgeven voor reparatie. Enneh.. Als het toch open is, misschien kunnen ze er dan meteen nog even wat extra werkgeheugen instoppen :D
Het notebook startte wel op, maar het beeld bleef zwart... Wat ik ook probeerde, niets ging. Shit, grafische kaart naar de maan.
Ik heb het notebook in maart 2006 gekocht, en de garantie is nog niet verlopen. Zojuist heb ik gebeld naar de winkel waar ik het notebook heb gekocht, en gelukkig hoort de grafische kaart ook tot de garantie. Maandag kan ik het in de werkplaats afgeven voor reparatie. Enneh.. Als het toch open is, misschien kunnen ze er dan meteen nog even wat extra werkgeheugen instoppen :D
donderdag 9 augustus 2007
Katertje Pis
Pugsley heet sinds gister avond katertje Pis.
Omdat alle kelders vol water hebben gestaan, waren gister avond van alle kelders de deuren open. Omdat Pugsley nogal nieuwschierig is en graag overal rondkijkt hadden we we besloten hem gisteravond niet naar buiten te laten, omdat het risico dat hij in een kelder ingesloten kan worden te groot was. Van veel kelders komen de huisbewoners nauwelijks in de kelder, dus de kans dat Pugsley er uit zou kunnen komen als ie ergens wordt ingesloten is erg klein.
Nou, dat hebben we geweten.... Zodra hij door kreeg dat hij naar niet buiten kon werd hij enorm chagrijnig en begon de hond te terrorisren, daarom heet hij af en toe ook Pugsley Bin Laden. Een uur later rook het naar katerpis en ja hoor... Omdat de kater niet naar buiten mocht was het makkelijker om in de gang te pissen als in zijn kattenbak. Maar hij had het netjes op het douchegordins gedaan wat klaar lag om gewassen te worden. Nu moest het gordijn dus maar wat eerder gewassen worden en kon ik de mega gang lekker dweilen om half 12 's avonds.
Omdat alle kelders vol water hebben gestaan, waren gister avond van alle kelders de deuren open. Omdat Pugsley nogal nieuwschierig is en graag overal rondkijkt hadden we we besloten hem gisteravond niet naar buiten te laten, omdat het risico dat hij in een kelder ingesloten kan worden te groot was. Van veel kelders komen de huisbewoners nauwelijks in de kelder, dus de kans dat Pugsley er uit zou kunnen komen als ie ergens wordt ingesloten is erg klein.
Nou, dat hebben we geweten.... Zodra hij door kreeg dat hij naar niet buiten kon werd hij enorm chagrijnig en begon de hond te terrorisren, daarom heet hij af en toe ook Pugsley Bin Laden. Een uur later rook het naar katerpis en ja hoor... Omdat de kater niet naar buiten mocht was het makkelijker om in de gang te pissen als in zijn kattenbak. Maar hij had het netjes op het douchegordins gedaan wat klaar lag om gewassen te worden. Nu moest het gordijn dus maar wat eerder gewassen worden en kon ik de mega gang lekker dweilen om half 12 's avonds.
woensdag 8 augustus 2007
Overstroming
Vandaag was het weer eens zo ver. Eind van de middag hadden we noodweer, en dan bedoel ik écht noodweer! We hadden zware onweer; meteen na de flits volgde de donder. Een aantal keer was de donder zo hard dat het huis stond te trillen op de grondvesten. En bij zware onweer hoort natuurlijk regen, héél véél regen, die zó snel en zó hard naar beneden komt dat binnen 5 minuten alle straten blank staan omdat de putten zoveel water in zo'n korte tijd niet verwerken kunnen.
Hierdoor zijn er heel Berlijn kelders, winkels, woningen, etc. vol water gelopen, en heeft de brandweer het super druk om alles leeg te pompen.
Bij ons in de straat zijn ook bijna alle kelders onder gelopen, en natuurlijk ook de kelder van ons huis. Dit jaar hebben we echter geluk, de 2 kelders die Fresh en ik in gebruik hebben zijn droog gebleven. Ik ben daar echt opgelucht over, omdat al mijn spullen waarvoor we geen plaats hebben daar staan. Vorig jaar was de kelder ook overstroomd. Toen waren we precies onze woning aan het schilderen en hebben al onze spullen tijdelijk in een paar lege kelders opgeslagen. We waren zo gelukkig dat precies dié kelders vol water stonden en we hadden flinke schade opgelopen...
Ik ben zojuist teruggekomen van een rondje ramptoeristje in eigen buurt spelen. Het is echt verschrikkelijk, in een aantal kelders in de straat is het water tot 1 meter hoog gekomen! Bij het Pragerplatz stond het water zó hoog dat de fontijn niet meer te herkennen was! Overal stinkt het naar zand en stront en op veel plekken is de stoep verzakt, dat wordt dus de komende weken weer oppassen waar je loopt.
Hierdoor zijn er heel Berlijn kelders, winkels, woningen, etc. vol water gelopen, en heeft de brandweer het super druk om alles leeg te pompen.
Bij ons in de straat zijn ook bijna alle kelders onder gelopen, en natuurlijk ook de kelder van ons huis. Dit jaar hebben we echter geluk, de 2 kelders die Fresh en ik in gebruik hebben zijn droog gebleven. Ik ben daar echt opgelucht over, omdat al mijn spullen waarvoor we geen plaats hebben daar staan. Vorig jaar was de kelder ook overstroomd. Toen waren we precies onze woning aan het schilderen en hebben al onze spullen tijdelijk in een paar lege kelders opgeslagen. We waren zo gelukkig dat precies dié kelders vol water stonden en we hadden flinke schade opgelopen...
Ik ben zojuist teruggekomen van een rondje ramptoeristje in eigen buurt spelen. Het is echt verschrikkelijk, in een aantal kelders in de straat is het water tot 1 meter hoog gekomen! Bij het Pragerplatz stond het water zó hoog dat de fontijn niet meer te herkennen was! Overal stinkt het naar zand en stront en op veel plekken is de stoep verzakt, dat wordt dus de komende weken weer oppassen waar je loopt.
dinsdag 24 juli 2007
Het is weer zo ver...
Soms gebeurt het zomaar opeens, het slaat echt nergens op en is stront irritant. Dan ben je zó enorm moe dat je geen pap meer kunt zeggen,werkelijk geen stap meer kunt verzetten, de hele wereld draait en je buik raar voelt van vermoeidheid. Dan ben je gelukkig dat je éindelijk in bed ligt en metéén diepe in slaap valt in de armen van je partner. En opeens na een niet zo lange tijd schiet je wakker van een geluid wat je op straat hoort of in de kamer, van een beweging, of een schok. Je bent klaarwakker en kan niet meer inslapen terwijl je enorm moe bent. Na een uur van draaien en irritatie sta je uiteindelijk op omdat het geen zin heeft nóg langer te draaien in bed omdat je niet kunt inslapen waardoor de gevoelens irritatie en frustratie alleen maar groter worden...
Abonneren op:
Posts (Atom)